Persona
gercekten tek kelime ile muazzam.
psikolojiye ilginiz varsa mutlaka izlemeniz gereken bir film oldugunu dusunyorum.
film aslinda basligiyla bize hikayesini kisa bir sekilde ozetliyor. persona tiyatroda oyuncularin cesitli rolleri canlandırırken taktıkları “maske” anlamına gelir. Bu filmde bir tiyatro, elisabet tiyatroda rolunu oynamayı, personasını tasımayı reddederken alma tam tersi personasını oynayan biri. Film ilerledikce susan elisabet, almanın kisiligini absorbe eder, tıpkı bir ayna gorevi gorur.
Yuzlerının birlestigi sahne ise filmin kilit noktası. Aslında bu iki kisinin bir zihnin 2 zıt kutbu oldugunu fark ederiz. Alma elisabetin bastırılmıs tarafı iken elisabet almanın imrendigi tarafıdır.
Özde saf, sabit bir benlik yoktur. Benligimiz duruma gore degısen, baskalarına gore sekıllenen bır maskeden ibarettir.