Hope

Umut bir yaşam itkisidir bu filmde umut bir büyüklük veya kendine güven anlatısından değil dipte olmaktan gelir. Fakir adam sürekli bir mücadele içindedir tutkusu olan insanlar gibi yaşam çarkları bu mücadele sonucu sürekli dönmektedir onları bu dünyaya böyle sıkı sıkıya bağlayan şey ancak budur. Materyal kondisyonlarla olan baskıya karşı sürekli bir mukavemet. Bu filmde baskıyı bir kişinin iradesinin ve isteklerinin dış etmenlerle sınırlandırılması olarak kabul edebiliriz. Bu bağlamda bisiklet sahnesi dikkat çekmektedir tabi bu sahnede karekter olarak baba muhtemelen öyle bir düşünce de olmasa da -gerçi bir düşünceye sahip olmak bilinçli bir eylem olsa da ona uygun davranmak bilinçsiz olarakta vuku bulabilir- çocuğun günleri bisiklet süren çocuklara bakarak geçirmesi ve o baktığı bisikletleri arzulaması bir baskı sonucu derinleşmektedir baba burada o sınırı kaldırmaya ve arzuyu yok etmeye çalışır. Filmde adı anılan ürünler büyük zevk nesneleri ve pahalı hatta bahsedilişiyle hayata geçirilişleri benzer olacaksa doyumsuzca denebilecek cinstendir oysa gerçeğe geçince bu nesneler bir süre sonra iradi bir sınırla ayrılmadığı için arzunun nesnesi olma niteliğini yitireceklerdir ve yerlerini aslında yeni arzular doldurmayacaktır aksine artık insan kendiyle baş başadır ve üretmesi gereken yeni bir itki ve döndürmesi gereken bir yaşam çarkı vardır. Tabi burada ili durumun zorluğunu bir hiyerarşiye sokmuyorum hatta böylesi bir sıralamaya tenezzül bile etmek büyük bir pişkinlik olurdu lütfen öyle anlaşıldıysa mazur görün