Burning Days

yazacak çok şeyim var geliyorum. edit: her gün haberlerde, sosyal medyada gördüğümüz şeyler karşısında hissettiğim(iz) bir duygu var ya... boğaz düğümlenmesi, beyinde fiziksel olarak hissedilen uyuşma, umutsuzluk, umut çabası... film küçük, yobaz, eğitimsiz (okumakla alakası olan ve olmayan eğitim) bir kasabada sizi tek derdinizin fareler olduğunu sandığınız küçük bir evde köşeye sıkıştırıyor, sürükleniyorsunuz. tanımadığınız, tanımak bile istemediğiniz insanlar sizi alıyor ve kendi ahlaksızlıklarını ahlak olarak dayatmaya çalışıyor. her yerde obruklar var, hepsini teğet geçiyorsunuz, obruklar değil problem, su lazım, su gelmeli ama gelen tek şey suyun haberi. haberler yayıldıkça siz küçülüyorsunuz, ama elinizde olan ve hissettiğiniz o gücü küçültemiyorlar. sadece azımsıyorlar.