Winter Light

Odundan papaz yapmışlar. Diyaloglar ve çekimler harika tabii. İnancın verdiği kusursuz huzurun yanında, şüphenin de bu huzuru çatlatabileceğini çok iyi anlatıyor. Kadın karakterlerin sürekli bir erkek tarafından desteklenmeye ihtiyaç duyar gibi sunulması, din üzerine yapılan yorumun karakterlere yansıması mı? Daha önce izlediğim Bergman filmlerinde bunu pek hatırlamıyorum. P.S. Biraz daha kalabalık bir cemaat olsaydı, papaz bu kadar yoğun bir şüphe yaşar mıydı acaba?