Burkay

film cidden çok fazla şey söylemeye çalışıyor (filmin derdini ve duygusunu beğendim aslında) ama araya o kadar çok şey sıkıştırılmış ki bana “oh be sonunda bitti” dedirtti.

20 yaşındaki velete 10 milyon dolar bütçe ver, bir de gitsin güzel film yapsın. vay babam vay! senaryo eh meh (climax'ten sonrasının çok çökmesine sinir oldum) ama parsons o dünyanın estetiğini çok güzel yakalıyor, ayrıca reinsve ve ejiofor döktürmüş. bir dahaki filmde parsons ne yapacak, bekliyorum. aldım listeye.

bar for bar, is there a better opening/ending than hana-bi? unbelievably cool and heartbreaking performance from kitano himself with his usual supporting co. doing their job but ren osugi does make me cry everytime i watch this film. also, you cannot talk about this film without joe hisaishi, he’s quite literally on god mode here. if you haven’t seen any kitano film, this is a great way to start exploring one of the most unique voices of japanese cinema.

doğa ananın bizi ne kadar siklemediğinin üzerine güzel bir film olmuş. hamaguchi serüvenine devam ediyoruz…