Kill Bill: Vol. 1

Tarantino'nun ıslak rüyası. Hikâyenin harika giriş, gelişme ve sonucu bir kenara bol vahşet, kan, müthiş şarkıları ve elbette ayaklarla göz, zihin ve ruh üçgenine oldukça hitap ediyor. Bize her zamanki gibi biraz "yansılı bir gerçekten" sesleniyor Tarantino. Bazı yerleri yer yer rüya gibi hissetiriyor. Bunu çok sevmiyorum aslında filmlerde, özellikle de gerçekle "saçmanın" keskin çizgilerle ayrıldığı filmlerde. Bu konuda beni çok tatmin etmedi bu film. Ama Tarantino bu, onun tarzı bu. Ek olarak Tarantino tanrısına laf etmek haddime değil ama Uzak Doğu'nun anlatımı biraz fazla klişe geldi. Çok öne çıkan "cheesy" şeylerle tanımlanmış. Çok batılı bir anlatım gibi geldi. * * "Tanrı'ya 28 yıl önce bir daha yapmayacağıma yemin ettiğim şeyi yaptım. İnsanları öldüren bir şey yarattım ve bunda başarılı oldum. Bunu yaptım çünkü felsefi olarak amacını anlıyorum. Sana, kendimi beğenmişlik yapmadan, bunun en iyi kılıcım olduğunu söyleyebilirim. Yolculuğunda Tanrı'yla karşılaşırsan bununla Tanrı'yı bile kesebilirsin"