Canan

friends to lovers sanıp açtığım ve ilk yarısı boyunca mükemmel bir situationship örneği olduğunu düşündüğüm o film. ikisi de birbirlerine olan hislerine ad veremediğinden hem birlikte oldukları partnerlerinin hem de kendi yıllarını harcadılar. maalesef ilişkilerinden dolayı onları hiç güzelleyemeyeceğim ama keşke “sevdiğim adamdan bir bebeğim olsun istiyorum.” sahnesinden sonra filmi kapatsaydım diyorum. tam kavuşmuşken böyle bir travma yaşatmalarını cidden beklemiyordum cünkü. filmi bayılarak izlediğimi söyleyemem ama keşke daha iyi bir son yazılsaymış diye düşünmedim değil. filme göre son birazcık sönük hissetirdi. dexter’ın emma’nın onun hakkında yazdığı şiirleri bulmasını ve okumasını çok isterdim, öyle bir sahne daha da derin bir son olurdu.

film boyunca düşündüğüm tek şey rachel’ın yaptığı şeyin emma’nın yapmak istediği şey kadar korkunç olmasıydı.

ailemle evde izlerim diyip sinemaya gitmediğime o kadar pişmanım ki… rockynin gezegeninde andy için dünya yaptığını görünce andy’nin gerçekten doğru kararı vermiş olduğunu anladım. bu yıl birçok ödülü toplayacak gibi duruyor bakalım.