Texhnolyze

*"—Yaşamak için her şeyi yapar mısın?"* "—Yapmazsan yaşayamazsın."** Texhnolyze, hayatımda izlediğim en karamsar, en nihilist ve aynı zamanda müzikleriyle efsaneleşmiş yapımlardan biridir. Bu kadar umutsuz olmasına rağmen, bu kadar sevdiğim başka bir yapım çok azdır. Anime, daha ilk sahnesinden itibaren bize Lux şehrinin umutsuzluğunu ve kasvetini hissettirerek içine çekiyor. Finalde ise bir kazanan yok, umut ışığı yok, kurtuluş yok—kelimenin tam anlamıyla bir çöküş hikâyesi. Yerüstü, yeraltından bile daha kötü bir halde; çünkü orada yaşayanlar zaten zihinsel olarak ölmüş durumda. Günümüzde bu denli karamsar bir animenin çıkması çok zor, hatta imkânsız. Yine de, tüm bu karanlığa rağmen, içimde o karamsarlık bulutunun ardında gizlenmiş küçücük bir ışık demeti görüyorum. O ışık nereden geliyor bilmiyorum ama Texhnolyze, bütün o kasvetin içinde bana temasının tam zıttı olan ne olduğunu bilmediğim o umut ışığını bana bir şekilde gösterdi.