Angst
angst sanırım gördüğüm en özgün psikopat seri katil temsillerinden birine sahip. alıştığımız o karizmatik, her adımı planlı "dâhi katil" stereotipine rastlamayı beklerken oldukça beceriksiz, her şeyi eline yüzüne bulaştıran bi tiplemeyle karşılaşıyoruz. bu yüzden de filmi izlerken başta katilin ve kamera açılarının yarattığı atmosferle gerilirken; bir noktadan sonra kendimizi katilin ardı arkası kesilmeyen hatalarına sinirlenirken buluyoruz çünkü bu adamın GERÇEKTEN elinden hiçbir iş gelmiyor, her hareketi bi fiyaskoyla sonuçlanıyor
biz de o sırada rybczyński'nin sanki katille tek vücutmuşuz gibi hissettiren inanılmaz camera work'ü ve katilin bitmek bilmeyen iç monologları sayesinde izleyici olmaktan çıkıp önce bir tanığa ve sonrasında bir suç ortağına dönüşüyoruz
şiddeti estetize etmek yerine onu en raw, sefil ve kontrolsüz haliyle karşımıza çıkardığı için de bayıldığım bi film oldu