Hamnet

hamneti seneler önce okuyup mahvolmuş ve maggie o’farrell’ın kalemine aşık olmuştum. sonra da nerdeyse tüm kitaplarını okudum. yani filme giderken baya yüksek beklentilerim vardı.   jessie buckley gerçekten inanılmaz bir performans gösterdi ve kafamda tam olarak agnesti. filmden birkaç sahne gerçekten hayal ettiğim gibiydi. çocuk oyunculara hiç değinmiyorum bile harikalardı. paul mescal da gayet başarılıydı belki birkaç sahnede daha farklı tepkiler vermesini isterdim. bir de o insan olmak istemiyorum ama kitabı gerçekten bambaşkaydı ya.  son sahnedeki müziğin girişiyle film zirve yaptı ve inanılmaz güzellikteydi gerçekten. çok iyi bir seçimdi. kim on the nature of daylight önerdiyse maaşına zam yapılmalı. filmin zannımca farklı olmasını istediğim yanlarına spoilersız değinemeyeceğim için reviewi burda bitirmekteyim. hamneti izlemek en basit şekilde açıklamak gerekirse şiir okumak gibi bir deneyimdi. en güzel kıtası da sonuncu olandı.