Donnie Darko

Filmi anladım mı yoksa anlamadım mı çözebilmiş değilim. Bence yoruma çok açık bir film olmuş. Konusu, hikaye akışı, oyuncu kadrosu ve film müziklerini çok sevdim. İzlerken bazen Donnie'nin zihninde mi yaşanıyor bu şeyler diye düşündüm veya birinin kabusunu mu izliyoruz yoksa cidden ortada bir zaman yolculuğu mu var. Hâlâ anlayabilmiş değilim, belki de bir tür paradoksun içindeler, bilmiyorum. Donnie açıkça ciddi sorunları olan bir genç olsa da, aynı zamanda iyi niyetli, yanlış anlaşılmış ve aslında tek istediği hayata uyum sağlamak. Bu durumu en çok Donnie'nin terapisti ile konuştuğu sahnede hissettim. Bence hepimiz içimizde aynı Donnie gibi yalnız ölmekten korkuyoruz. Hayatın doğal ve yoğun akışında yalnızlığı ne kadar romantize etsek de içten içe kimse gerçekten hayattan soyutlanmak istemiyor. Ve bence Donnie'nin yaşadığı bunca 'tesadüfler' silsilesine yol açan şey de işte bu yalnız kalma korkusudur. *Because life isn't that simple. I mean, if you desire to hold onto something, where does that fall? Or what about sexual desire? That's not fear, and it's not love either. There are other things that need to be taken into account, like... the whole spectrum of human emotion. You can't just take a tape measure and try to measure someone's life like that.* (Ve bende son zamanlarda ciddi bir jake gyllenhaal takintiligi basladi niye bilmiyorum)