Ponyo
ponyo da olayların çocuk algısıyla ilerlemesini çok sevdim ponyonun dünyayı keşfetme biçimi yemeği ilk kez tatması isimleri anlamlandırması inanılmaz içten ve samimiydi filmde insanın doğaya müdahalesi bir felaket anlatısı gibi değil bozulan dengenin yeniden kurulması olarak ele alınmış bu yaklaşım çok hoşuma gitti görseller sanki tamamen elle çizilmiş gibiydi özellikle deniz sahneleri büyüleyiciydi sıcak ve pastel tonlardaki renk paleti filme masalsı bir atmosfer katıyordu her şey çok yumuşak huzurlu ve estetikti izlediğim en güzel animasyon oldu adeta bir masal gibiydi ve hiç bitmesini istemedim sonsuza kadar izleyebilirim