Senna

Çekim acilari,alınan diyaloglar,belgeseli işleyiş tarzı o kadar iyi ki tamamen kendine odaklanılmasını sağlıyor hatta belgesel demek doğru bile olmaz film gibi izledim inanilmaz keyifliydi. Ayrtona dicek bisey yok.O yıllarda Brezilyada Pele’den daha çok sevilen tek kişidir, ölümüne ağladığım sayılı insanlardan.Kendi duruşunu hiçbir zaman bozmaması,yağmurlu havaları,cesareti özellikle kendi halkını her zaman yukarı çıkarmak için uğraşmış olması,kendine hayran bırakan,dönüp dönüp bakmak isteyeceğiniz gözleri.Onu Brezilya’nın kahramanı olarak anılmasını sağlayan şeylerdir. En yürek burkan anı da; kazadan sonra, sarı kaskının hafif hareket ettiği an.Hani sıradan bir yarış kazası anı gibi,önce kollarını çıkararak aracından inecek direksiyonu takıp hızla padoka doğru koşacak gibi. Ama olmuyor sallanan kaskı duruyor.Pist görevlileri inmemesine şaşırıyor aslında.Müdahele de etmiyorlar.Sağlık görevlileri indiriyor asfalta. Aracının sağ yanı yok. Yerde kan. Aracının hemen yanında yatıyor.Önemli olan da bu sanırım.Yaşlı bir halde evinde kalp krizinden ölmesini istemezdim.Aracının hemen yanında öldü.  Rothmans Williams Renault,mavi-beyaz kaskı sarı,pist siyah.