The Fall
Bu filmin bana çok dokunduğunu söylemeden geçemeyeceğim ☄️
Ayriyeten Lee pacein güzelliğine bittim ya bu nasıl bir güzellik inanamıyorum hobbitten thranduilida o oynamış öğrenince şok oldum ❤️🔥😱
Öncelikle filmle ilgili farkettigim ilk sey
İnsan ağır bir travma veya depresyon yaşadığında duygularını doğrudan ifade edemeyebilir. "Çok öfkeliyim, çok kırgınım" demek yerine bunları başka şeylere aktarır Kimisi resim yapar, kimisi müzik yazar,
Roy ise bunu öyküye dökerek anlattı anlattığı masal, onun bilinçaltının diliydi
midemiz agridiginda kusarak rahatladigimiz gibi o da karanlık iç dünyasını anlatirken rahatliyordu başta bende sadece kizi kullanmak icin anlattığı içi boş öyküler sanmistim filmin asil olayinin hayal gücünde olduğunu bilmiyordum
Alexte sürekli hikayeye müdahale ediyor o ölmesin o öyle olmasın diye diye adamın başını sisiriyor Roy her şeyi karanlığa sürüklemeye çalışırken alex sürekli ışığı geri getirir ama roy ona hic uymadan hikayesine kendi bildiğiyle devam ediyor o kadar tükenmişki hiçbir sey onu geri getiremez sanıyor
Alexandiranin Roy'un öldüğünü sanıp onun için endiselendigi ve onu gördüğünde rahatladıgı an acayip bir kirilma noktasiydi
o ana kadar Roy, kendi hayatının hiçbir değer taşımadığına inanıyordu. Ama küçük bir kızın onu kaybetme ihtimali karşısındaki korkusu ve çaresizliği Roy'a uzun zamandır hissetmediği bir şeyi göstermişti:
Yokluğu gerçekten birini acıtacaktır
**ilk defa biri başarabilecekleri ya da başaramadıkları için değil, sadece Roy olduğu için kaybetmekten korkmustur
**
Hikayenin sonlarında Roy kendini kendi ölümüne hazırlamıştı ve hedefine ulasmadan tum yoldaslariyla beraber ölecekti ama alexandria buna izin vermedi
Ona savaşmasını,pes etmemesini söylüyordu bunları nasihat vererek değil içten bir şekilde onun icin cirpinarak istiyordu Roy onun sayesinde hayata geri döndü
hikayenin başında Roy ona alayci şekilde
"ruhumu mu kurtarmaya çalışıyorsun"
derken alay ediyor gibi, sanki
"Benim tamamen kaybettiğim insanlığımı bana geri mi vermeye çalışıyorsun" dercesine
ve sonunda onunla beraber anlıyoruz ki aslinda alex gerçekten bunu başarmıştı
Alex bir yerini daha kirdiginda onu ziyarete gittigi zaman Roy,bir çok seyi anlamıştı onunla beraber ağlarken
Kendini sadece başarısız bir dublör ya da terk edilmiş bir adam olarak görmeyi bırakmisti bir insanın hayatı, başka bir insanın dünyasını değiştirebilirmis Roy bunu Alexandria'nın gözlerinde görmüştü
onların saf sevgisi belkide Roy'un tum hayatı boyunca ihtiyac duyduğu tek şeydi
*Alexandria'nın fiziksel yarası vardı roy'un ruhsal yarası.
alexandria'nin yarasi bandajla sarılırken
Roy'un yarası ise ancak biri onu gerçekten gördüğünde iyileşmeye başlıyordu*