

sondaki twist hiç hoşuma gitmedi o yüzden normalde vereceğimden yarım yıldız düşük veriyorum

luca guadagnino aşırı hit or miss bi yönetmen benim için asla ortası yok challengers gibi bi başyapıtla bunu aynı yıl çıkarmış olması inanılmaz geliyor bana mesela. wawwa vibe verdi özellikle chapter 2 sonrası, o da bana geçmemişti bu da aynı yavan tadı bıraktı bende. en azından wawwa soundtrack açısından çok hoşuma gitmişti blood orange dinlemeye başlama sebebimdir o yüzden kalbimde özel bi yeri vardır ama bunda neden 2. dünya savaşı sırasında geçen hikayede nirvana dinledik anlamadım çok absürt kaçmış. hikayeye ve lee ile eugene'in ilişkisine de invested olamadım pek ama bu tamamen benden kaynaklı bir şey çünkü bi tarafın karşı tarafı romantize edip sağlıksız bir takıntı haline getirdiği diğer tarafın ise karşı tarafı gram iplemediği, ikilinin hiç gerçek bir bağa sahip olmadığı ilişkileri izlemek veya okumak beni inanılmaz boğuyor. gelemiyorum yani hiç o yüzden zar zor bitirdim zaten. başka da diyecek bir şeyim yok film hakkında ha bir de yalan olmasın birazcık daniel craig thirst watch olarak başladım (millet drew starkey this, drew starkey that derken bizim old man sevicilik) ama bu adamı ezik sappy aşık rolünde izlemeye katlanamadığımı fark ettirdi bana bu film. ve benoit blanc'ı inanılmaz özlediğimi. give me that old smartass detective back.

sorry for the intense spideytism era y'all but i don't think the hyperfixation is going to go away any time soon hanzademle daha da eglenceli ve kaliteli hale geldi film gozumde gormeyeceksin ama ilysm 😖

helak oldum üzüntüden