Arrival

zamanın düz bir çizgi olmaması bana garip bir şekilde huzur veren bir teori hayatımız bir film ve biz o sahneleri yaşamayı bekliyoruz veya o sahneni dışına çıkmayı çabalamayı filmde amy addmasın karakterinin geleçeğini kızını görürken ki sesin tamamen kesilmesi detayına bayılıyorum bilinçinin nasıl o andan çıkıp süzüldüğünü o kadar iyi hissetirdi ki filmde bence bu noktada asıl anlatılmak istenilen kontrol yerine hissetmeyi seçmekti amy addams'ın karakteri olacakları biliyordu kızını kaybedeçeğini yaşayaçağı üzüntüyü ama yinede onunla hissedeçeği sevgiyi onsuzluğua tercih etti kontrolü ve ipi bıraktı garip ama sanırım comfort filmlerimden biri dilin aslında görünenden çok daha komplike olduğunu anlamamı sağlayan da bir yapım oldu dil aslında zamanın akışını bile değiştiriyor belli noktalarda bizim dilimizin aksine bazı dillerde zaman sadece yatay değil aynı zaman da dikey de yani dil sadece dünyayı yansıtmıyor onu yeniden kuruyor ağzımızdan dökülen her kelime bir gerçekliğe dönüştürüyor ''zaman,bizim düşündüğümüz gibi akmaz onu dilimizin kalıplarıyla kurarız''