Monster

son olaylardan sonra bu filmi izliyim dedim ağlamaktan helak oldum o kadar üzüldüm ve sinirim bozulduki film boyunca merak ve garip bi korkuyla izledim zaten başta herkes gibi öğretmenden nefret ettim sonra anladım ama anneye de kızamadım minatoya da, hoshikawaya sarılmak istiyorum yaşadığı o kadar şeye rağmen hala gülüp oynayabilmesine bu kadar tatlı olmasına ağladım gerçekten minatoya kızamadım çünkü ona tüm bunları düşündürten şey toplum onun bi suçu yoktu filmdeki asıl canavarda toplum ve hoshikawanın babasıydı ztn sonda öldüklerini biliyorum ama ben ölmediklerini her şeye rağmen beraber mutlu yaşayabildiklerine inanmak istiyorum, film boyunca zaten belki bi umut mutlu sonla biter diye beklemiştim karakterlerin ve olayların temsil ettiği yargılar okadar iyiydi ki yönetmenin diğer tüm filmlerini izlemek istiyorum ödülünü de sonuna kadar hak etmiş bayıldım