Crossing

ne kadar samimi bir film izledim az once diyorum...... film demek bile inandirici gelmiyor, tanimadigim yabancilarin hayatindan bir kesite sahit olduguma yemin edebilirim neredeyse. evrim, lia ve achi'nin meyhanede(?) kara gozlu cingenem esliginde oynadiklari sahne hissettirdi biraz da bunu bana, sahnenin verdigi ev hissiyatinda takili kalicam bi sure. batum'dan baslayip istanbul'da biten (aslinda hikayesi bitmeyen), gurcu kulturuyle ve sezen aksu, tulay german gibi sanatcilarin muzikleriyle yogrulmasiyla kisisel bir filmdi benim icin ayni zamanda. iyi bir filmi begenmekle bir filmi sevmek arasinda buyuk bir fark var ve bu yuzden bu filmi aileden biriyle yillar sonra karsilasmisim gibi sevgiyle benimsedim. levan akin seni de aileden biri gibi seviyorum gercekten.