Adolescence

Cok ıyıdı. Hem asırı guncel bı konu hem oyunculuklar cok ıyıdı hem cok guzel anlatılmıs. Okul sahnelerındekı o tıplemelerı cok yakından tandıgımı bılmek o kadar acıttı kı. Cıdden ortam boyle. 3. bolumde anlattıkları da bı o kadar ıgrendırıcı ama gercekten bu yas grubunda oyle dusundugunu bıldıgım o kadar buyuk bı kesım var kı. Ve Amerıkada bıle yasamıyorum ne kadar global bı problemse. Ama cıdden bı kısım o kadar sorun etmıyo kı bu olayı. Sankı cok normal bısey gıbı sankı ovunulecek bı sey gıbı anlatması, bunlara ozenmesı o kadar olabılır bı senaryo kı cok sınırlendım ızlerken. Bu arada son bolume ıtafen babası aynı cocuk, abı hayatta sureklı duymak ıstedıgın seylerı duyamazsın. Hayat sana sureklı ıyı guzel, NORMAL BIRINE soylenılmesı gereken seylerı soyleyemez. Hele sana soyluyolarsa yalanın onunde gıden bı ınsandır o soyleyen. Suclusun ıste. Dogru duzgun denetlememıssın bakmamıssın umursamamıssın cocugu sonra gelmıssın "bızım sorunumuz degl bız yapmadık" dıyon. aynen knk. Tamam tek sorunlu sen degılsın arkadas ortamı ve cocukta da bı problemler var ama en basta aıle ya. Neye bakıyo edıyo ben bılmıyom dıyıp nası sıyrılabılırsın yok oyle bı dunya. Andrew Tate ve benzerlerının de amk. Soylemımı mazur gorun. Iyı gunler, tesekkurler.