The Dreamers

İlk yarım saati ve Matthew’le Theo’nun devrim hakkında konuşmasıyla başlayan bitiş sekansıyla beni etkileyen bir film olsa da potansiyelini harcamış olduğunu düşünüyorum. Bu iki kısmı bağlayacak bölümün hikaye akışı değişmese de mesaj daha zarif sahnelerle(Il Conformista’daki gibi) verilseydi ve film politik ve sanatsal alt tonları olan bir libido filmi değil de tam tersi olsaydı çok farklı düşünürdüm yapım hakkında. Başlangıç sekansıyla bana 4 mü versem 4.5 mu düşündürten film gelişme kısmında kendini çok tekrarladığı için beni hayal kırıklığına uğratıyor ve bu durum son yarım saate kadar çözülmüyor. Yine de Ay Carmela, Jean Paul Belmondo gibi detaylar filme sempati beslememi sağladı ama çok daha iyi olabilecek bir filmdi.