Whiplash

Fletcher, bir kisinin efsane olmasinin bin kisinin hayatina deger goruyor. Kisacasi insanlarin hayatlariyla kumar oynuyor. "Eninde sonunda olucak ya" kafasi yani. Andrew'un kendi yaptigi sey harici diger her seyi kucuk gormesi, daha bir sey basaramamis olsa bile o aile masasinda en basarili kisi olarak kendini gormesi ne kadar kibirli ve bencil oldugunu gosteriyor. Final sahnesiyle biraz rahatsiz etmedi degil. Ilk basta ne kadar Andrew kontrolu ele aliyor gibi gozukse de aslinda almiyor. Cunku Fletcher'in istedigi sey tam olarak bu, kumari kazandigini dusunuyor. Andrew icin artik geri donus yok. Sonuc olarak ben bu hikayedeki Andrew olsaydim Fletcher'in bana bagirdigi ilk saniyede vazgecerdim.