Look Back
ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อว่าเราเสียน้ำตาให้กับเรื่องนี้ตั้งแต่ครึ่งแรก ฟูจิโนะวิ่งท่ามกลางสายฝนหลังกลับบ้าน remind ให้เรานึกถึงตอนตัวเองตอนมัธยมที่พยายามปลดล็อกเรื่องวาดรูป (แต่ตอนนี้ก็ล้มเลิกไปแล้ว คนมีสักจักรวาลของเราที่กำลังวาดรูปอยู่มั้ง)
ความเงียบในเรื่องทำงานกับเราดีมาก ดีเกินไป