Unknown
دوستان شعاری بودن اشخاص و یا دیالوگ هارا نقد می کنند. مگر فیلم جنگی/دفاع مقدس می تواند مجوز بگیرد بدون شعار دادن؟ خاکستری نشان دادن نقش اصلی؟ بروجردی؟ تندیس مقدس حکومت؟
من با این ها کاری ندارم. صرفا تکنیک رو مورد بحث قرار می‌دم. در نشان دادن جلوه های بسری و میدانی سینمای جنگ ایران راه زیادی را آمده است. فیلم برداری پر هرج ومرج صحنه های جنگ.تدوین و جنگولک بازی های پست پروداکشن قابل قبول. فیلم نامه ی بدون سوراخ و واضح که بزرگ ترین ایرادش کلیشه است.
در کل فیلم، فیلم فوق العاده ای نیست. منتهی آن آشغالی هم نیست که دوستان ادعا دارند.