Tropical Malady

ภาพยนตร์เรื่องแรกของพี่เจ้ย ยอมรับว่าไม่ใช่หนังที่สามารถเปิดดูแบบจอยๆโดยไม่คิดอะไรตลอดเวลาได้ ซึ่งอาจจะไม่ใช่แนวที่เราโปรดปรานขนาดนั้นแต่กลับกันเรากลับชอบหนังของพี่เจ้ยซะงั้นคงเพราะประเด็นที่เค้าเล่ามันใกล้ตัวกับเราซะเหลือเกิน แต่แกก็ไม่ได้ทิ้งคนดูสายเสพความรู้สึกไปเลย ในครึ่งแรกเรารับรู้ได้ถึงมวลแห่งความรักและความใคร่ที่ก่อตัวขึ้นของสองตัวละครได้อย่างชัดเจน แต่ช่วงหลังอาจจะมีสัญญะเริ่มเข้ามาเยอะขึ้น กลายเป็นหนัง conceptual เต็มรูปแบบ ก็ต้องเปลี่ยนโหมด จุดที่มหัศจรรย์ของหนังคุณเจ้ยคือเมื่อดูจบเราเอามันออกจากหัวไปไม่ได้เลย ไม่คิดเลยว่าไสตล์ของคุณเจ้ยมันจะจัดจ้านอย่าง seemless ขนาดนี้