αγκνες βαρντα αγαπώ ουσιαστικά γέννησε το γαλλικό νέο κύμα και αυτή είναι ίσως από τις καλύτερες (αν όχι η καλύτερη) ταινίες της αναλυει το κομμάτι του θανάτου κ γενικά έχει πολύ υπαρξιστικο χαρακτήρα 10/10

λαβ στορυ αλα γκονταρντ, γενικά ο γκονταρντ είναι λίγο περιεργουλης με δόση σχιζοφρένειας ειδικά σε αυτή την ταινία που φαίνεται συγκριτικά με προηγούμενες ταινίες λίγο πιο εξελιγμένη σε θέματα τεχνικά (δεν κρατάει κάμερα με χεράκι αλλά με μηχανήματα, αποκτά σκηνικά κ δεν βιντεοσκοπεί σε κανονικούς δρόμους κλπ)  δεν ξέρω αν θα σαρεσει το στορυ, ούτε εμένα με ξετρέλανε αλλά σίγουρα το κρατάω για την κινηματογράφηση και κάποιους διαλόγους

κλασική ταινία για σιτσουεσιονσιπς όπου το να επιδιώξεις να αγαπήσεις αληθινά ακούγεται πολύ τρομακτικό γιατί σε φέρνει αντιμέτωπο με τον εαυτό σου οπότε καταφεύγεις σε κάτι πιο επιφανειακό που θα σου φέρει μια σαρκική παρηγοριά 🥰 μην γίνεις σαν τον γκασπαρ!

δεν έχω καταλάβει αν αυτή η ταινία με άγγιξε με τρόπο που με έτσουξε ΤΟΣΟ που απλά το αποφεύγω ή αν απλά μου πέρασε αδιάφορη (το πρώτο)  δεν εγγυώμαι ότι θα σαρεσει κ ίσως σου φανεί βαρετή αλλά είναι must όπως κ να χει

ΤΗΝ ΑΓΑΠΑΩ και το αφήνω εκεί

η συγκεκριμένη ταινία είναι ακραία ΠΑΝΕΜΟΡΦΗ στο μάτι αλλά κάποια κομμάτια που σχετίζονται περισσότερο με την αρμενικη κουλτούρα ίσως σε προβληματίσουν οπότε σου στειλω λινκ για να κατεβάσεις το βιβλίο που μιλάει για την κινηματογράφηση του παραγιανοφ 😇😇

το αίσθημα του να είσαι μέσα σε ένα γεμάτο σπίτι αλλά να νιώθεις πάλι μόνος σου, να νιώθεις πως κάτι χάνεις γενικά λίγο αουτς αλλά θα σαρεσει

UPOXREWTIKA META TO BREATHLESS