Dogville

lars von trier'den izlediğim ilk filmdi ve kendisi favori yönetmenlerimin arasına girdi bile. ef-sa-ne!! spoiler o son sahne neydi öyle beni benden aldı!!! tam da "grace tom'u kendisi vurmalı" diye düşünürken grace'in eline silahı almasıyla müthiş bir sevinç kapladı içimi. kasabadaki herkes tek tek ölürken keyiflendim desem... sonra durup kendimi sorguladım. filmin anlatmak istediği şey tam da buydu bence. lars von trier bizi o kadar manipüle ediyor ki, kendimizi grace'in yerine koyup herkesten intikam almak istiyoruz. her sahnede insanlardan bir kez daha nefret ettiriyor. öyleki, "önce çocukları öldürün, anneleri seyretsin" cümlesini duyunca bile seyirciyi tepkisiz kalacak birine dönüştürmeyi başarıyor. çünkü grace de aynı sahneyi daha önce yaşamıştı. peki o kötülüklerin cezasının bu şekilde mi verilmesi gerekiyordu? belki hayır ama sonuç olarak herkes kendi yaptıklarından sorumludur. gerçekleştirdiğimiz her eylemin bir sonucu olacağını bilmeliyiz. dogville sakinleri de eylemlerinin cezasını çektiler diye düşünüyorum.