Look Back

çok uzun zamandır izlemeyi beklediğim bir filmdi. sonunda izleyebildiğim için çok mutluyum. yaklaşık 1 saatlik süresiyle alışılmıştan daha kısa bir film. ama bu kısa süreye rağmen hikaye anlatımı oldukça etkileyici ve başarılıydı. film ilk başta fujino ve kyomoto arasındaki rekabetin arkadaşlığa dönüşümünü anlatan şirin ve yürek ısıtan bir hikayeydi. ilişkilerinin gelişimi ve geçtikleri aşamalar çok güzel işlenmişti. "İyi ki odamdan çıkmışım. Açıkçası bugün çıkmaya korkuyordum. İnsanlardan korktuğum için okula gitmeyi bıraktım. Ama bugün çok iyi vakit geçirdim. Evde yapacak işim olmadığı için çizmeye başlamıştım. Ama iyi ki çıkmışım. Fujino, odamdan çıkardığın için sağ ol." "Bana 100.000 Yen ile teşekkür ederbilirsin." "Ne?" "Şaka yaptım." filmde çok sevdiğim bir diyalog olmuştu bu. fujino'nun cevabı gülümsetmişti beni. fujino'nun kyomoto'nun hayatında yarattığı değişimi göstermenin yanında fujino'nun kişiliğini en iyi yansıtan cevabı vermesi sebebiyle de çok seviyorum bu diyalogu. bu diyalogun geçtiği sahneden sonra ikiliye seri yazmaları teklifi gelince aralarındaki çatışmanın çıkmasına sebep oluyor. fujino, kyomoto'nun kabuğundan çıkmasına yardımcı olur fakat kyomoto'nun fujino'ya bağımlı kalmak istemeyerek sanat okuluna gitmek istemesiyle aralarında tartışma çıkar. benim için kalp kırıcı ve iki taraf ile de empati yaptığım bir tartışma oldu. bir taraf bağımlı kalmamak ve kendini geliştirmek isterken diğer tarafsa birlikte güzel bir iş birliği içerisinde olduğu dostunu kaybetmek istemiyor ve daha fazla esere onunla imza atmak istiyor. her ne kadar arka planı asistanlara çizdirebileceğini ancak bu ayrılıktan kyomoto'nun olumsuz etkileneceğini söylese de aslında kendisinin de bir o kadar olumsuz etkileneceğini biliyor. fakat bu tatlı dostluk hikayesinin sonu bu tartışmayla da bitmiyor. fujino'nun kyomoto'nun haberinden sonra evinde olan sahnelere dair her şeyi çok seviyorum. fujino'nun kyomoto'ya diplomasını vermek için ilk kez evine geldiği zaman çizdiği resimle yaşadığı suçluluk çok güzel yansıtılmıştı. daha sonra o fujino'nun o çizimi yırtmasıyla çizimin "evden çıkma" yazan parçasının kyomoto'nun odasına eşikten girmesiyle anlatılan alternatif evren o kadar güzeldi ki. aslında hikayenin başında dikkat edilmeyen şeylerin eğer yapılsaydı hikayenin nasıl gelişeceği sorusunu çok güzel bir biçimde göstermişti. filmdeki "arka"ya yapılan vurgu da çok yaratıcıydı. kyomoto'nun fujino'yla ilk tanıştıklarında sırtını imzalatması ve daha sonra kyomoto'nun alternatif son çiziminde fujino'nun karateyle saldırganı yenmesine rağmen arkasından yaralanması ve "arkana bak" yani "look back" yazısı. fujino'nun kyomoto'yla olan anılarını hatırladığı sahne benim için o kadar güzeldi ki. sanki hayatten birer kesit gibilerdi. çok çok güzellerdi. aralarındaki ilişki benim için çok değerli. fujino'nun o gün imzaladığı hırkayı kyomoto'nun boş ve karanlık odasında kapıda asılı bulduğu sahnede zaten artık dayanamadım ben. hikayenin sonunun belirsizliği ve acı tatlı olmasını beğendim. her ne kadar beni çok üzse de. filmde fujimoto'nun diğer eserlerine verilen referanslar da çok hoşuma gitti. fujimoto'nun hikaye yazımına hayranım gerçekten. enfes bir hikayeydi. animasyonu da aşırı beğendim. fujimoto'nun sanat tarzı olabilecek en iyi şekilde adapte edilmişti. her bakımdan etkileyici ve hoş bir hikayeydi. yüreğimi ısıtırken çok da acı verdi. normalde böyle uzun ve özenli film incelemesi yazmam. çok da beceremem ama elimden geleni yaptım şimdi.