Incendies
"One plus one, does it make one?"
Günümüzde yakın tarihin en iyi yönetmenlerinden biri olarak anılan Denis Villeneuve'ün henüz bu övgülere layık görülmeye başlamadan çektiği Incendies yakın geçmişte hem savaş türünde hem de gizem türünde çekilmiş en iyi işlerden biri. Wajdi Mouawad'ın tiyatro oyunundan uyarlanan filmde ölen annelerinin vasiyetini yerine getirmek için Lübnan'a giden ikiz kardeşler Simon ve Jeanne'ın hikayesi anlatılıyor. Kardeşler, kendileri için başta çözümsüz bir vaka, bir hayal ürünü gibi görünen bu vasiyeti deştikçe hiç ummadıkları gerçeklerle, annelerinin dehşet verici geçmişiyle yüzleşmek durumunda kalıyorlar ve biz seyirciye de ilmik ilmik dokunmuş bu hikâyeyi izlemek kalıyor.
Villeneuve'ün teknik anlamda çıtayı henüz kariyerinin başlarında çok yükseğe koyduğunu görebiliyoruz Incendies'de. Etkileyici bir sinematografisi var filmin. Ancak filmi bu denli etkileyici yapan asıl unsur sinematografisi değil, hikâye örgüsü ve işlenişi. İkizler Simon ve Jeanne'la paralel şekilde Nawal'ın geçmişinde yol aldığımız yapımın olay örgüsü, senaryosu ve kurgusu gerçekten olağanüstü. Başta Nawal'ı canlandıran Lubna Azabal olmak üzere oyunculuklar da bir hayli başarılı yapımda. Filmin müzikleri de tahmin edebileceğiniz üzere en az diğer her şey kadar iyi.
Uzun zamandır bir filmden bu kadar etkilendiğimi hatırlamıyorum. En son Requiem for a Dream'i izlerken benzer şeyler hissetmiştim, ki Requiem for a Dream ve Incendies arasında 100'den fazla film izlediğimi göz önünde bulundurursam Incendies'nin uzun süredir devam eden "tokat gibi" film açlığımı bi' nebze dindirdiğini söyleyebilirim. Bir filmi izlerken tüylerimin diken diken olması hemen her yapımda başıma gelen bir durum. Incendies'yi izlerken de sık sık başıma geldi bu durum. Ancak Incendies yalnızca tüylerimi diken diken etmekle kalmadı, filmin finaline doğru kendimi tabiri caizse tir tir titrerken buldum ve zaman zaman gözlerimin dolduğu oldu (hani çok yakındı ama ağlatamadı maalesef). İzlediğim filmlerden kolay kolay bu kadar etkilenmeyen -en azından etkilenmediğini düşünen- biri olarak bu tip durumlar başıma çok sık gelmez ama Incendies şaşırtıcı biçimde beni darmadağın etti. Bu doğrultuda Incendies'nin şimdiden benim için "özel" olan filmler arasına girdiğini rahatlıkla söyleyebilirim.