Dune: Part Two

"May thy knife chip and shatter." Kitapları okumuş biri olarak Villeneuve’ün bu devasa evreni nasıl bu kadar "gerçek" kıldığına her zaman hayran kalıyorum. Film, Paul Atreides’i basit bir kahraman gibi değil; kehanetlerin, dini fanatizmin ve kaçamadığı o korkunç geleceğin arasında sıkışmış, her adımı ağır bedeller ödeten bir figür olarak ele alıyor. Hans Zimmer’ın o insanın içini titreden müzikleri filmin sinematografisiyle birleşince, ortaya sadece bir bilimkurgu değil, modern bir epik çıkıyor. İnancın nasıl bir silaha dönüştüğünü ve gücün getirdiği o güç zehirlenmesini sonuna kadar hissettiriyor. Sinemanın sınırlarını zorlayan, türünün çok ötesinde bir başyapıt.