Normal People

benim dizide en sevdiğim şey sarıldıkları sahneler oldu sanırım. aralarında hiçbir iletişim ve yakınlık yokken bile birbirlerine sarıldıkları her an sanki dünya dışarıda kalıyor ve birbirlerini asla bırakmak istemiyorlar. ikisi de hayata karşı savunmasız veya yabancılaşmış hissederken birbirlerinin kollarında bir şekilde o ev hissini buluyorlar. birine hem çok yakın hem çok uzak olma hissini çok başarılı bir şekilde yansıtmışlar