The Fall

The film goes beyond digital effects, shot without CGI in more than 20 countries, and uses each real location in such a mesmerizing way that they hardly seem real. Watching it feels like gazing at a painting by David Teniers.. We witness a broken, hopeless man and an innocent little girl—imaginative yet scarred by pain—crossing paths in the same hospital and combining their sorrows to create a shared fairytale.. Since the telling of the tale shifts depending on the storyteller and their emotions, the narrative becomes unpredictable at every moment, which makes the film all the more unique.. I was deeply impressed by the genuine performances of the man and the little girl (she was even led to believe throughout the shoot that he was truly paralyzed so her acting would feel more authentic). The atmosphere is nothing short of epic Film, dijital efektlerin ötesine geçip CGI kullanmadan 20'den fazla ülkede çekilmiş ve her biri gerçek mekanları sanki gerçek değilmiş gibi büyüleyici bir şekilde kullanmıştır.. İzlerken sanki David Teniers tarafından çizilen bir resim tablosunu görmüş gibi bakakalırsınız.. Yıkılmış umutsuz bir adamla masum, hayal gücü geniş ama aynı şekilde acı izleri taşıyan küçük bir kızın aynı hastanede yollarının kesişip acılarını birleştirerek masal yaratmalarını görüyoruz.. Masalın anlatılış biçimi, anlatana ve anlatanın duygularına göre değişkenlik gösterdiğinden de masal anlatılırken her an gidişatı tehmin edilemeyecek bir film olması da filmi daha da eşsiz kılıyor, adamla minik kızın samimi oyunculuğunu (kız daha da samimi oynasın diye set boyunca adamın sakat olduğuna inandırmışlar) çok beğendim, atmosfer de epik