Normal People
Bitirdiyimdə əsəbləşdim senaristə, birinci fikirləşdim ki imdb puanına layiq deyil. Sonra dedim niyə belə fikirləşirdim ki? Nəyin xoşuma gəlmədiyini axdardım, tapanda qəribə hiss elətdirdi. Əsasən romcom izləyən bir insanam, həmişə axırları xoşbəxt sonluqla bitir və həmişə elə olacağına da özümü inanırdırmışdım. Burda da xoşbəxt sonluq gözləyirdim həmişəki kimi. Nə qədər bir birlərini sevsələr də, uzaglaşmağın ikisinin də gələcək həyatı, kariyeralari üçün ən yaxşı seçim olduğunu anladıqlarında filmə yox, real həyatdan alınmış səhnələrə baxdığımı anladım. Və mən məyusluq hissindən qaçmağ üçün filmlərə sığınırdım , burdada reallığı görmək ağır gəldi )