The Master
Хоакин Феникстың үздік рөлі 👍🏻 Темір тордың артында түскен сценасы былай тұрсын, subtle facial expression-дарынан кайф аламын қараған сайын, мынау үшінші қарағаным болды.
The cinematography is TOP TIER🙏🏻🔥 Кадрлары соннннндай сочный, цветокоррекциясына басымды идім, ғашықпын
Кішкене спойлер ары қарай
Филип Сеймур Хоффман (жаным айналайын сүйікті актерым ғо білесіңдер ма айттым ба тағы айтайын) екеуі құрастырған қарым қатынастары тура бір магнит сияқты. Біреуі ебаный алкаш, жағымсыз, тек сігісу туралы ойлап орнын таппай сүмірейіп жүрсе, екіншісі өзін керемет ұстайтын (көбінесе), он метр тілімен адамдарды иландыра алатын, сабырлы және сенімді "братан".
Бірақ ол сырттан ғана солай көрінеді. Тереңіне үңілсең екеуі негізі біп бірдей, жай біреуі ішіндегі арам пиғылын әдемі сөздермен жасырып, өзінің бір хуиттап жүріп тауып алған философиясының артында тығылып үйренген адам.
Вопшм бір жүрген обрыз, өзін пиздес ұстаз, емдеуші санайды, соның кесірінен ол үшін теңселіп, адасып жүрген Фредди идеальный пациент. Эгосы ойнап, мен бұл адамды өзгерте аламын деп жүргенде өзі де негізі сондай екені есіне түсті.
"Магнит" дегенім осы мағынада, бір бірін толықтырады емес, бір біріне жағымсыз да, тартымды да болып көрінеді.
Осы екі далбаепты ит ұқсап кісенмен қадағалап жүрген Эми Адамстың орындауындағы Пегги болмаса, екі кейіпкердің динамикасы толық жұмыс істемейтін еді, ақырында менің Магнолиядан кейінгі Пол Томас Андерсонның ең сүйікті фильміне айналмас еді.
Соңына не жазарымды білмеймін, сол үшін қарауыма түрткі болған 11 класста осы киноға жасаған эдитымда қолданған өлеңді қалдырып кетейін, естісем сол кездер есіме түседі, әдемі: River Tiber - West feat. Daniel Caesar