Detachment

"Suicide is a permanent solution to a temporary problem." "That bag, it doesn't have any feelings. It's empty. I don't have any feelings you can hurt either. Okay?" "I’m afraid you’ve gotten f**ked and thrown away so many times you’ve gotten used to it." "Life is an ocean of chaos, and the realization that you are the one supposed to throw the buoy while struggling to stay afloat is devastating." "No one wants to think about where that came from; no one wants to think about the struggle that it takes to become somebody, to get out of the sea of pain that we all have to get out of." "Some of us believe that we can make a difference, and then sometimes we wake up, and then realize we failed." "I am not here. You may see me, but I am empty." To dosłownie 98 minut depresji. Nie potrafię tego inaczej opisać. Osobą, która potrzebowała Henrego najbardziej był on sam. Wszyscy mają swoje problemy i żaden z nich nie jest mniej ważny od tego drugiego, ale czasami tego jest po prostu za dużo. Ten film wywołał we mnie pustkę, ale w pewnym sensie dobrą. Nie płakałam, jak to mam w zwyczaju przy cięższych filmach. Po prostu... przyjmowałam to. Naprawdę nie wiem, jak to opisać. Po prostu trzeba to obejrzeć, by zrozumieć.