Old Georgian cinema at its finest.
ეჰ და მაინც ეს მამაკაცური ეგო.. საკუთარ ნაკლს ვერ ხედავენ, სხვისგან სრულყოფილებას ითხოვენ.
ლუარსაბი, კაცი, რომელიც საკუთარ უმოქმედობასა და ღიპშია ჩაკარგული, პრეტენზიას აცხადებს გარეგნობაზე. თვითრეფლექსიის სრული არქონა.
როგორ იწუნებდა დარეჯანს, როცა თავად ამორფული და სულიერად ცარიელი არსებაა. ეს სენია არის რო გქონდეს უსაფუძვლო ამბიციები, ფლობდე საუკეთესოს, მაშინ როცა შენ თავად არაფერს აკეთებ იმისთვის, რომ ამას იმსახურებდე. მშვენივრად აქცია ილიამ ეს კაცური თავდაჯერებულობა დაცინვის საგნად.
Old Georgian cinema at its finest.
ეჰ და მაინც ეს მამაკაცური ეგო.. საკუთარ ნაკლს ვერ ხედავენ, სხვისგან სრულყოფილებას ითხოვენ.
ლუარსაბი, კაცი, რომელიც საკუთარ უმოქმედობასა და ღიპშია ჩაკარგული, პრეტენზიას აცხადებს გარეგნობაზე. თვითრეფლექსიის სრული არქონა.
როგორ იწუნებდა დარეჯანს, როცა თავად ამორფული და სულიერად ცარიელი არსებაა. ეს სენია არის რო გქონდეს უსაფუძვლო ამბიციები, ფლობდე საუკეთესოს, მაშინ როცა შენ თავად არაფერს აკეთებ იმისთვის, რომ ამას იმსახურებდე. მშვენივრად აქცია ილიამ ეს კაცური თავდაჯერებულობა დაცინვის საგნად.
