**The Criterion Challange #6: **Queer Cinema

Bu filmin niyə bu kateqoriyada olmasını anlamadım. Mövzusu bu haqda deyil və "queer" anlayışı ilə bağlı sadəcə cüzi elementlər görürük, hansıki Mishimanın həyat yoldaşı da mənfi münasibət bildirib bu məsələyə. Gözəl filmlərdəndir, hətta bəziləri üçün çəkilmiş ən böyük biopicdir.

Mishima: A Life in Four Chapters məhşur yapon yazıçısı Yukio Mishima-nın həyatını təsvir edən filmdir. Çox ağıllı şəkildə qurulub və normal bioqrafiyadan stil olaraq çox fərqlənir. Paul Schrader ustalıq və yaradıcılığını nümayiş etdirib bu filmlə. Taxi Driver, Raging Bull kimi işlərin ssenarisini yazan şəxsdən belə bir iş gözləniləndir. Biz bəzən Mishimanın xəyallarında, bəzən xatirələrində, bəzən isə real halına nəzər salırıq. Film bizə baş obrazın ideologiyasından çox, onun daxili dünyasını göstərir və öz şəffaflığını saxlayır.

Filmin texniki tərəfi çox möhtəşəm şəkildə qurulub. Xüsusilə kinematoqrafiya və musiqilərini çox bəyəndiyim hissələrdən oldu. Filmdəki sound təkrarlanaraq xarakterin obsessivliyini biraz daha canlandırır və melodiyaları da obrazımızın özü ilə elə güclü oturubki, sanki ümidin, yaradıcılıq və marağın partlayışı kimi idi. Filmin 4 hissəyə bölündüyünü qoyaq qırağa, vizual stil olaraq 3 cürə çəkilmişdi. Xatirələr ağ-qara formatda, xəyallar(kitablar da demək olar) biraz daha dolğun və soft rənglərdə, cavanlığı isə nostaljik tonlarda təsvir olunub.

Bu yazar çox maraqlı fiqurdur. Mishima uşaq vaxtlarından həyatında bədbəxtliklərə düçar olub və bu da onun daxili dünyasına çəkilməsinə və yazarlıqla məşğul olmasına səbəb oldu. Nostaljik fikirlər və keçmişin verdiyi yüklərlə dolub daşmış bu insan sənətin təcəssüməsi olmaq qərarına gəlir. O öz mənasını qurmağa çalışmadı; hər şeyi sənətə çevirərək onu öz kölgəsi etdi və nəticədə bu onu formalaşdırdı. "Polymath" obrazdır: bir çox sahəyə, dolayısı ilə struktur, sistemə bələddir və bu geniş idrakı ona bu sistemi sındırmağa kömək etdi. Hər şeyi sındıraraq göylərə qalxdı və sonda o göylərdə ağ-qara reallığı rənglərlə qucaqlaşdı.

Öz həyatına son verən bu obraz insanın beyninə belə bir sual salır: beləmi olmalıdır, şadlığın və yaradıcılığın formulası bu ola bilərmi? Mishimanın milliyətçi fikirləri və narsisistik xüsusiyətləri filmdə təsvir olunmayıb, heç mən də bunu zəruri görmürəm. Film bizə insan qabiliyətini, limitlərini və həyatda gözəl ola biləcək şeyləri göstərir.

Mishima: A Life in Four Chapters bizə individual dəyərlərin önəmini xatırladır və bunlarla bəzənən həyatın rəngarəngliyini vurğulayır. Bu filmlə biz bir şəxsin əzab əziyyətlərini və bunlardan qurtuluşunu görürük. Baxılmalı olan böyük biopiclərdəndir.

**The Criterion Challange #6: **Queer Cinema

Bu filmin niyə bu kateqoriyada olmasını anlamadım. Mövzusu bu haqda deyil və "queer" anlayışı ilə bağlı sadəcə cüzi elementlər görürük, hansıki Mishimanın həyat yoldaşı da mənfi münasibət bildirib bu məsələyə. Gözəl filmlərdəndir, hətta bəziləri üçün çəkilmiş ən böyük biopicdir.

Mishima: A Life in Four Chapters məhşur yapon yazıçısı Yukio Mishima-nın həyatını təsvir edən filmdir. Çox ağıllı şəkildə qurulub və normal bioqrafiyadan stil olaraq çox fərqlənir. Paul Schrader ustalıq və yaradıcılığını nümayiş etdirib bu filmlə. Taxi Driver, Raging Bull kimi işlərin ssenarisini yazan şəxsdən belə bir iş gözləniləndir. Biz bəzən Mishimanın xəyallarında, bəzən xatirələrində, bəzən isə real halına nəzər salırıq. Film bizə baş obrazın ideologiyasından çox, onun daxili dünyasını göstərir və öz şəffaflığını saxlayır.

Filmin texniki tərəfi çox möhtəşəm şəkildə qurulub. Xüsusilə kinematoqrafiya və musiqilərini çox bəyəndiyim hissələrdən oldu. Filmdəki sound təkrarlanaraq xarakterin obsessivliyini biraz daha canlandırır və melodiyaları da obrazımızın özü ilə elə güclü oturubki, sanki ümidin, yaradıcılıq və marağın partlayışı kimi idi. Filmin 4 hissəyə bölündüyünü qoyaq qırağa, vizual stil olaraq 3 cürə çəkilmişdi. Xatirələr ağ-qara formatda, xəyallar(kitablar da demək olar) biraz daha dolğun və soft rənglərdə, cavanlığı isə nostaljik tonlarda təsvir olunub.

Bu yazar çox maraqlı fiqurdur. Mishima uşaq vaxtlarından həyatında bədbəxtliklərə düçar olub və bu da onun daxili dünyasına çəkilməsinə və yazarlıqla məşğul olmasına səbəb oldu. Nostaljik fikirlər və keçmişin verdiyi yüklərlə dolub daşmış bu insan sənətin təcəssüməsi olmaq qərarına gəlir. O öz mənasını qurmağa çalışmadı; hər şeyi sənətə çevirərək onu öz kölgəsi etdi və nəticədə bu onu formalaşdırdı. "Polymath" obrazdır: bir çox sahəyə, dolayısı ilə struktur, sistemə bələddir və bu geniş idrakı ona bu sistemi sındırmağa kömək etdi. Hər şeyi sındıraraq göylərə qalxdı və sonda o göylərdə ağ-qara reallığı rənglərlə qucaqlaşdı.

Öz həyatına son verən bu obraz insanın beyninə belə bir sual salır: beləmi olmalıdır, şadlığın və yaradıcılığın formulası bu ola bilərmi? Mishimanın milliyətçi fikirləri və narsisistik xüsusiyətləri filmdə təsvir olunmayıb, heç mən də bunu zəruri görmürəm. Film bizə insan qabiliyətini, limitlərini və həyatda gözəl ola biləcək şeyləri göstərir.

Mishima: A Life in Four Chapters bizə individual dəyərlərin önəmini xatırladır və bunlarla bəzənən həyatın rəngarəngliyini vurğulayır. Bu filmlə biz bir şəxsin əzab əziyyətlərini və bunlardan qurtuluşunu görürük. Baxılmalı olan böyük biopiclərdəndir.

I just finished Mishima: A Life in Four Chapters, and I honestly didn’t even know where to start because the movie was so intense it left me completely speechless.

At first, I didn’t fully connect with the storytelling. To be honest, it was a bit confusing since the narrative jumps around and isn’t linear. But the production design and visuals ABSOLUTELY INSANE. One of the most unique and definitely “strangest” viewing experiences I’ve ever had.

The theatrical segments were the ones that gave me chills. The sets are unrealistic on purpose, the colors are super bold, and the compositions are insanely precise. Everything just feels so intentional and artistic. 

And that Philip Glass soundtrack… chef’s kiss. 😘

I just finished Mishima: A Life in Four Chapters, and I honestly didn’t even know where to start because the movie was so intense it left me completely speechless.

At first, I didn’t fully connect with the storytelling. To be honest, it was a bit confusing since the narrative jumps around and isn’t linear. But the production design and visuals ABSOLUTELY INSANE. One of the most unique and definitely “strangest” viewing experiences I’ve ever had.

The theatrical segments were the ones that gave me chills. The sets are unrealistic on purpose, the colors are super bold, and the compositions are insanely precise. Everything just feels so intentional and artistic. 

And that Philip Glass soundtrack… chef’s kiss. 😘

Beautifully shot, cool set designs, and stellar soundtrack. All fundamentals and production is done well but the story didn’t connect with me or it would’ve been rated higher. Still a solid film.

Beautifully shot, cool set designs, and stellar soundtrack. All fundamentals and production is done well but the story didn’t connect with me or it would’ve been rated higher. Still a solid film.

Lotta things going on in this movie. Beautifully shot and music is great

Lotta things going on in this movie. Beautifully shot and music is great

1000/100

Mishima: A Life in Four Chapters has become the greatest biopic film I've ever watched so far. The cinematography was never disappointed at all, it was stunning and the color grading was also perfect. Mishima's last moment was one of the best ending scenes in the cinema. This film also the greatest Japanese film directed by a non-Japanesse person, Paul Schrader.

This film really makes me want to read his books. Yukio Mishima is one of the greatest Japanese people ever existed. PEAK MASTERPIECE🔥🔥🔥

1000/100

Mishima: A Life in Four Chapters has become the greatest biopic film I've ever watched so far. The cinematography was never disappointed at all, it was stunning and the color grading was also perfect. Mishima's last moment was one of the best ending scenes in the cinema. This film also the greatest Japanese film directed by a non-Japanesse person, Paul Schrader.

This film really makes me want to read his books. Yukio Mishima is one of the greatest Japanese people ever existed. PEAK MASTERPIECE🔥🔥🔥