ΑΑΑΑΑΤΙΜΕ ΝΤΟΥΝΙΑ
Το πρώτο τρίτο είναι πραγματικά slog αλλά έπειτα η ταινία γίνεται αρκετά enjoyable.
Σε αντίθεση με την κλασική εικόνα του ελληνικού κινηματογράφου των 60s, της φίνος φιλμ, των μιούζικαλ και του ρομαντισμο, είναι αρκετά ενδιαφέρουσα η απεικόνιση της απόλυτης φτωχιάς και εξαθλίωση των συνοικιών της Αθήνας.
Γενικά μου μένει το πολύ ωραίο soundtrack του Θεοδωράκη, το τέλος των χαρακτήρων και οι λήψεις στα στενά της πόλης, στους χωματόδρομους και στα κλειστοφοβικα και crowded δωμάτια των οικογενειών.
ΑΑΑΑΑΤΙΜΕ ΝΤΟΥΝΙΑ
Το πρώτο τρίτο είναι πραγματικά slog αλλά έπειτα η ταινία γίνεται αρκετά enjoyable.
Σε αντίθεση με την κλασική εικόνα του ελληνικού κινηματογράφου των 60s, της φίνος φιλμ, των μιούζικαλ και του ρομαντισμο, είναι αρκετά ενδιαφέρουσα η απεικόνιση της απόλυτης φτωχιάς και εξαθλίωση των συνοικιών της Αθήνας.
Γενικά μου μένει το πολύ ωραίο soundtrack του Θεοδωράκη, το τέλος των χαρακτήρων και οι λήψεις στα στενά της πόλης, στους χωματόδρομους και στα κλειστοφοβικα και crowded δωμάτια των οικογενειών.