Σκοτεινό και πρωτοποριακό. Αν και δραματικό, δεν γίνεται ποτέ βαρετό και έχει ωραία στοιχεία κωμωδίας. Η ψυχοσύνθεση του πρωταγωνιστή, πραγματικά δείχνει έναν άνθρωπο που μοιάζει καλός, αλλά υπάρχει λόγος που είναι μόνος του. Ο ορισμός ενός incel άντρα, που για πρώτη φορά στη ζωή του λαμβάνει προσοχή από μια παρέα κατά πολύ νεότερη του. Μοιάζει εγκλοβισμένος, μη ξέροντας πως να φερθεί μέσα σε αυτή και παγιδευμένος από τα συναισθήματα του, τα οποία και δεν έχει απελευθερώσει ξανά.
Η σκηνοθεσία είναι άψογη, ο Παπαδημητρίου δίνει ρόλο καριέρας, ενώ η Τρίγγου επίσης μου άρεσε πολύ, νομίζω κάηκε μετά τη Μάγισσα, γιατί εδώ ήταν πραγματικά μοναδική. Το τέλος επίσης καταπληκτικό, ωμό και ρεαλιστικό. Από τις καλύτερες ελληνικές ταινίες που έχω δει.
Σκοτεινό και πρωτοποριακό. Αν και δραματικό, δεν γίνεται ποτέ βαρετό και έχει ωραία στοιχεία κωμωδίας. Η ψυχοσύνθεση του πρωταγωνιστή, πραγματικά δείχνει έναν άνθρωπο που μοιάζει καλός, αλλά υπάρχει λόγος που είναι μόνος του. Ο ορισμός ενός incel άντρα, που για πρώτη φορά στη ζωή του λαμβάνει προσοχή από μια παρέα κατά πολύ νεότερη του. Μοιάζει εγκλοβισμένος, μη ξέροντας πως να φερθεί μέσα σε αυτή και παγιδευμένος από τα συναισθήματα του, τα οποία και δεν έχει απελευθερώσει ξανά.
Η σκηνοθεσία είναι άψογη, ο Παπαδημητρίου δίνει ρόλο καριέρας, ενώ η Τρίγγου επίσης μου άρεσε πολύ, νομίζω κάηκε μετά τη Μάγισσα, γιατί εδώ ήταν πραγματικά μοναδική. Το τέλος επίσης καταπληκτικό, ωμό και ρεαλιστικό. Από τις καλύτερες ελληνικές ταινίες που έχω δει.