barely any catherine deneuve, or even alain delon for that matter. most of the runtime was snagged by the crime scenes (which are alr paced-out as is) and barely any time for the climax. a handful of weird/misplaced cuts near the end of the film. also, the really pointed, and even unnecessary, transphobia just for the sake of it? the synopsis had a lot of potential, but im left feeling rather disappointed.

barely any catherine deneuve, or even alain delon for that matter. most of the runtime was snagged by the crime scenes (which are alr paced-out as is) and barely any time for the climax. a handful of weird/misplaced cuts near the end of the film. also, the really pointed, and even unnecessary, transphobia just for the sake of it? the synopsis had a lot of potential, but im left feeling rather disappointed.

Did these guys just have a helicopter on stand by!

Did these guys just have a helicopter on stand by!

They definitely used a toy helicopter in that one scene.

They definitely used a toy helicopter in that one scene.

Mastrpice

Mastrpice

Λοιπον σαν ασχετος με τα τεχνικά μιας ταινίας εννοείται πως θα μιλήσω ούτως ή αλλως για αυτά. Το μονταζ (και ιδιαιτερα αυτο το στυλ, που μου θυμισε το saturday fiction και το Ζ του γαβρα) το βρήκα εξαντλητικό. Όλα μαζι και το μονταζ κινούνται εξαιρετικά γρηγορα, προσωπα, χωρος, χρόνος και οι μεταξύ τους σχέσεις δυσκολα καθιερώνονται. Απο το να προσφέρει ενέργεια και ρυθμό μαλλον να αποπροσανατολίζει καταφέρνει. Οπως ακριβώς ειπα και για το saturday fiction δυσκολα μπορεις να το παρακολουθησεις. Και ενω ολα περνανε σαν να τρεχουν 100αρι ξαφνικα εχουμε μια σκηνη τραινου που κραταει υπερβολικα πολυ. Αδυνατον να ενδιαφερθω για την πλοκη μετα απο ολα αυτα.
(Και ναι στο Ζ του γαβρα λειτουργει και λογω θεματικης, εδω περισσοτερο ερασιτεχνικο μοιαζει)

Λοιπον σαν ασχετος με τα τεχνικά μιας ταινίας εννοείται πως θα μιλήσω ούτως ή αλλως για αυτά. Το μονταζ (και ιδιαιτερα αυτο το στυλ, που μου θυμισε το saturday fiction και το Ζ του γαβρα) το βρήκα εξαντλητικό. Όλα μαζι και το μονταζ κινούνται εξαιρετικά γρηγορα, προσωπα, χωρος, χρόνος και οι μεταξύ τους σχέσεις δυσκολα καθιερώνονται. Απο το να προσφέρει ενέργεια και ρυθμό μαλλον να αποπροσανατολίζει καταφέρνει. Οπως ακριβώς ειπα και για το saturday fiction δυσκολα μπορεις να το παρακολουθησεις. Και ενω ολα περνανε σαν να τρεχουν 100αρι ξαφνικα εχουμε μια σκηνη τραινου που κραταει υπερβολικα πολυ. Αδυνατον να ενδιαφερθω για την πλοκη μετα απο ολα αυτα.
(Και ναι στο Ζ του γαβρα λειτουργει και λογω θεματικης, εδω περισσοτερο ερασιτεχνικο μοιαζει)