When the Waves Are Gone
2023·Drama·3h 8m
7.1
★
One of the Philippines' top investigators, Lieutenant Hermes Papauran, faces a deep moral crossroads. As a firsthand witness of the murderous anti-drug campaign conducted by his force, his anxiety and guilt triggers a severe skin disease, and his healing process is fraught by his dark past.
Directed by Lav Diaz
philippines
Trailer
IMDB
N/A
Cast
John Lloyd Cruz
Hermes Papauran
Ronnie Lazaro
Primo Macabantay
Shamaine Buencamino
Nerissa
DMs Boongaling
Raffy Lerma
Hazel Orencio
Lucinda Loureiro
Ana Vilela da Costa
Monica Calle
Crew
Lav Diaz
Director
Lav Diaz
Writer
Larry Manda
Director of Photography
Bianca Balbuena
Producer
Joaquim Sapinho
Producer
Bradley Liew
Producer
Allen Alzola
Art Direction
Hazel Orencio
Assistant Director
Lav Diaz
Production Design
Popular Reviews
6 reviews
Amelie
10.0★ · 07/11/26
putanginang pilipinas
putanginang pilipinas
kurt joshua oro
8.0★ · 10/17/25
Aaminin ko, ilang beses ako napahinto sa kanonood ng pelikulang ito dahil sa nakakadusang pacing at nakakabiglang talon ng story beats. Sinimulan ko nang 6:00 PM natapos ako 10:00 PM bwahahahaha.
May mga oras din na mas dinadala na ng linya ang eksena, yung puntong sinusubo na ng mga karakter ang mensahe ng pelikula. Pero nakikita ko rin ang importansya nito, para mas mapalapit sa mga manonood na Pilipino. Mas madaling maintindihan. Siguro dahil nag-expect lang ako na subtle since sa Norte, sobrang tahimik ng pelikula. Kilos ang nag-uurong sa naratibo.
Ang ganda ng matog din dito. Sarap ng texture ng 16mm ganda ng mga tama at paglalaro sa ilaw, liwanag at anino. May halos lima o pitong shots dito na napa-wtf ako. Namiss ko tuloy bigla si JP at Randell bwahahaaha!!
Anyway, sa pelikulang ito, ang social milieu ay ang extrajudicial killings sa kapanahunan ni Duterte. Marahas. Madugo. Nakakabulok sa loob ang panonood ng pelikulang ito. Hindi dahil sa isyung nasambit sa taas, pero dahil ipinapakita rito ang moralidad ng mga taong may awtoridad. Mga sumumpang pulis para protektahan ang mga mamamayan, ngunit sila ang nangunguna sa pagpaslang. Sa panananakit—mapa-asawa o kapwang pulis.
Wala kang tulak-kabigin dahil lahat ay kinain ng sistema. Nabulok at binubulok. At kahit pa anong gawin nilang pagsisisi, pagtalikod sa tungkulin, at pagsamba sa Diyos, wala na. Huli na ang lahat. Nagawa na ang ginawa; namatay na ang pinatay. Konsesnya. Integridad. Mapapa-isip ka na lang, maraming magagaling na tao ang pino-produce ng bansa, pero lahat ba sila kinain na ng kapangyarihan? Lahat ba sila nagpa-alipin na sa sistema dahil ito ang utos ng taas? Ilang inosente at walang muwang ang hahandusay sa daan para lang manindigan sa sarili nilang bayag?
At sa usaping bayag, kita rin dito kung paano ang pagkalalake o pagkamacho ang mismong dumudurog sa mga tao. Sunod-sunuran. Military instinct. At talagang sa kapanahunan ni Duterte umiral ang pagkapasista at patriyarkal sa bansa. Matagal-tagal ang bubunuin ng Pilipinas para matanggal o mabawasan ulit ito. Edukasyon. Tamang edukasyon ang solusyon sa problemang ito. Pero wala, isang lustador Duterte rin ang naupo sa DEPED last 3 years. Hayup. No mercy for this family.
Habang tumatagal din, habang sinusulat ko 'to, mas nananamnam at mas napagninilayan ko pa ito. Kahit pa may issue ako sa dialogues at sa pacing, may tatak pa ring iniwan eh. Sumakit pa rin ang dibdib. Sa lungkot at sa galit.
May mga oras din na mas dinadala na ng linya ang eksena, yung puntong sinusubo na ng mga karakter ang mensahe ng pelikula. Pero nakikita ko rin ang importansya nito, para mas mapalapit sa mga manonood na Pilipino. Mas madaling maintindihan. Siguro dahil nag-expect lang ako na subtle since sa Norte, sobrang tahimik ng pelikula. Kilos ang nag-uurong sa naratibo.
Ang ganda ng matog din dito. Sarap ng texture ng 16mm ganda ng mga tama at paglalaro sa ilaw, liwanag at anino. May halos lima o pitong shots dito na napa-wtf ako. Namiss ko tuloy bigla si JP at Randell bwahahaaha!!
Anyway, sa pelikulang ito, ang social milieu ay ang extrajudicial killings sa kapanahunan ni Duterte. Marahas. Madugo. Nakakabulok sa loob ang panonood ng pelikulang ito. Hindi dahil sa isyung nasambit sa taas, pero dahil ipinapakita rito ang moralidad ng mga taong may awtoridad. Mga sumumpang pulis para protektahan ang mga mamamayan, ngunit sila ang nangunguna sa pagpaslang. Sa panananakit—mapa-asawa o kapwang pulis.
Wala kang tulak-kabigin dahil lahat ay kinain ng sistema. Nabulok at binubulok. At kahit pa anong gawin nilang pagsisisi, pagtalikod sa tungkulin, at pagsamba sa Diyos, wala na. Huli na ang lahat. Nagawa na ang ginawa; namatay na ang pinatay. Konsesnya. Integridad. Mapapa-isip ka na lang, maraming magagaling na tao ang pino-produce ng bansa, pero lahat ba sila kinain na ng kapangyarihan? Lahat ba sila nagpa-alipin na sa sistema dahil ito ang utos ng taas? Ilang inosente at walang muwang ang hahandusay sa daan para lang manindigan sa sarili nilang bayag?
At sa usaping bayag, kita rin dito kung paano ang pagkalalake o pagkamacho ang mismong dumudurog sa mga tao. Sunod-sunuran. Military instinct. At talagang sa kapanahunan ni Duterte umiral ang pagkapasista at patriyarkal sa bansa. Matagal-tagal ang bubunuin ng Pilipinas para matanggal o mabawasan ulit ito. Edukasyon. Tamang edukasyon ang solusyon sa problemang ito. Pero wala, isang lustador Duterte rin ang naupo sa DEPED last 3 years. Hayup. No mercy for this family.
Habang tumatagal din, habang sinusulat ko 'to, mas nananamnam at mas napagninilayan ko pa ito. Kahit pa may issue ako sa dialogues at sa pacing, may tatak pa ring iniwan eh. Sumakit pa rin ang dibdib. Sa lungkot at sa galit.
Aaminin ko, ilang beses ako napahinto sa kanonood ng pelikulang ito dahil sa nakakadusang pacing at nakakabiglang talon ng story beats. Sinimulan ko nang 6:00 PM natapos ako 10:00 PM bwahahahaha.
May mga oras din na mas dinadala na ng linya ang eksena, yung puntong sinusubo na ng mga karakter ang mensahe ng pelikula. Pero nakikita ko rin ang importansya nito, para mas mapalapit sa mga manonood na Pilipino. Mas madaling maintindihan. Siguro dahil nag-expect lang ako na subtle since sa Norte, sobrang tahimik ng pelikula. Kilos ang nag-uurong sa naratibo.
Ang ganda ng matog din dito. Sarap ng texture ng 16mm ganda ng mga tama at paglalaro sa ilaw, liwanag at anino. May halos lima o pitong shots dito na napa-wtf ako. Namiss ko tuloy bigla si JP at Randell bwahahaaha!!
Anyway, sa pelikulang ito, ang social milieu ay ang extrajudicial killings sa kapanahunan ni Duterte. Marahas. Madugo. Nakakabulok sa loob ang panonood ng pelikulang ito. Hindi dahil sa isyung nasambit sa taas, pero dahil ipinapakita rito ang moralidad ng mga taong may awtoridad. Mga sumumpang pulis para protektahan ang mga mamamayan, ngunit sila ang nangunguna sa pagpaslang. Sa panananakit—mapa-asawa o kapwang pulis.
Wala kang tulak-kabigin dahil lahat ay kinain ng sistema. Nabulok at binubulok. At kahit pa anong gawin nilang pagsisisi, pagtalikod sa tungkulin, at pagsamba sa Diyos, wala na. Huli na ang lahat. Nagawa na ang ginawa; namatay na ang pinatay. Konsesnya. Integridad. Mapapa-isip ka na lang, maraming magagaling na tao ang pino-produce ng bansa, pero lahat ba sila kinain na ng kapangyarihan? Lahat ba sila nagpa-alipin na sa sistema dahil ito ang utos ng taas? Ilang inosente at walang muwang ang hahandusay sa daan para lang manindigan sa sarili nilang bayag?
At sa usaping bayag, kita rin dito kung paano ang pagkalalake o pagkamacho ang mismong dumudurog sa mga tao. Sunod-sunuran. Military instinct. At talagang sa kapanahunan ni Duterte umiral ang pagkapasista at patriyarkal sa bansa. Matagal-tagal ang bubunuin ng Pilipinas para matanggal o mabawasan ulit ito. Edukasyon. Tamang edukasyon ang solusyon sa problemang ito. Pero wala, isang lustador Duterte rin ang naupo sa DEPED last 3 years. Hayup. No mercy for this family.
Habang tumatagal din, habang sinusulat ko 'to, mas nananamnam at mas napagninilayan ko pa ito. Kahit pa may issue ako sa dialogues at sa pacing, may tatak pa ring iniwan eh. Sumakit pa rin ang dibdib. Sa lungkot at sa galit.
May mga oras din na mas dinadala na ng linya ang eksena, yung puntong sinusubo na ng mga karakter ang mensahe ng pelikula. Pero nakikita ko rin ang importansya nito, para mas mapalapit sa mga manonood na Pilipino. Mas madaling maintindihan. Siguro dahil nag-expect lang ako na subtle since sa Norte, sobrang tahimik ng pelikula. Kilos ang nag-uurong sa naratibo.
Ang ganda ng matog din dito. Sarap ng texture ng 16mm ganda ng mga tama at paglalaro sa ilaw, liwanag at anino. May halos lima o pitong shots dito na napa-wtf ako. Namiss ko tuloy bigla si JP at Randell bwahahaaha!!
Anyway, sa pelikulang ito, ang social milieu ay ang extrajudicial killings sa kapanahunan ni Duterte. Marahas. Madugo. Nakakabulok sa loob ang panonood ng pelikulang ito. Hindi dahil sa isyung nasambit sa taas, pero dahil ipinapakita rito ang moralidad ng mga taong may awtoridad. Mga sumumpang pulis para protektahan ang mga mamamayan, ngunit sila ang nangunguna sa pagpaslang. Sa panananakit—mapa-asawa o kapwang pulis.
Wala kang tulak-kabigin dahil lahat ay kinain ng sistema. Nabulok at binubulok. At kahit pa anong gawin nilang pagsisisi, pagtalikod sa tungkulin, at pagsamba sa Diyos, wala na. Huli na ang lahat. Nagawa na ang ginawa; namatay na ang pinatay. Konsesnya. Integridad. Mapapa-isip ka na lang, maraming magagaling na tao ang pino-produce ng bansa, pero lahat ba sila kinain na ng kapangyarihan? Lahat ba sila nagpa-alipin na sa sistema dahil ito ang utos ng taas? Ilang inosente at walang muwang ang hahandusay sa daan para lang manindigan sa sarili nilang bayag?
At sa usaping bayag, kita rin dito kung paano ang pagkalalake o pagkamacho ang mismong dumudurog sa mga tao. Sunod-sunuran. Military instinct. At talagang sa kapanahunan ni Duterte umiral ang pagkapasista at patriyarkal sa bansa. Matagal-tagal ang bubunuin ng Pilipinas para matanggal o mabawasan ulit ito. Edukasyon. Tamang edukasyon ang solusyon sa problemang ito. Pero wala, isang lustador Duterte rin ang naupo sa DEPED last 3 years. Hayup. No mercy for this family.
Habang tumatagal din, habang sinusulat ko 'to, mas nananamnam at mas napagninilayan ko pa ito. Kahit pa may issue ako sa dialogues at sa pacing, may tatak pa ring iniwan eh. Sumakit pa rin ang dibdib. Sa lungkot at sa galit.
vic
9.0★ · 11/08/22
"You are the system. You represent the system"
This was my first Lav Diaz film and I'm absolutely stunned. This left me feeling harrowed to be honest. As someone whose own family in the Philippines has been affected by the corrupt police system, this is a very very important film and really highlights the injustices within our justice system.
Also the cinematography in this is gorgeous- the shots of the beach in San Isidro were wonderful. Really made me want to go back to the Philippines with my film camera 🥲
Anyway fuck the police and fuck the Filipino government
"Ang putanginang Pilipinas"
This was my first Lav Diaz film and I'm absolutely stunned. This left me feeling harrowed to be honest. As someone whose own family in the Philippines has been affected by the corrupt police system, this is a very very important film and really highlights the injustices within our justice system.
Also the cinematography in this is gorgeous- the shots of the beach in San Isidro were wonderful. Really made me want to go back to the Philippines with my film camera 🥲
Anyway fuck the police and fuck the Filipino government
"Ang putanginang Pilipinas"
"You are the system. You represent the system"
This was my first Lav Diaz film and I'm absolutely stunned. This left me feeling harrowed to be honest. As someone whose own family in the Philippines has been affected by the corrupt police system, this is a very very important film and really highlights the injustices within our justice system.
Also the cinematography in this is gorgeous- the shots of the beach in San Isidro were wonderful. Really made me want to go back to the Philippines with my film camera 🥲
Anyway fuck the police and fuck the Filipino government
"Ang putanginang Pilipinas"
This was my first Lav Diaz film and I'm absolutely stunned. This left me feeling harrowed to be honest. As someone whose own family in the Philippines has been affected by the corrupt police system, this is a very very important film and really highlights the injustices within our justice system.
Also the cinematography in this is gorgeous- the shots of the beach in San Isidro were wonderful. Really made me want to go back to the Philippines with my film camera 🥲
Anyway fuck the police and fuck the Filipino government
"Ang putanginang Pilipinas"
shen
8.0★ · 03/12/25
Kris
7.0★ · 12/03/24