Primera película que veo desde el 2004 mas o menos, ver Attack on Titan me tiene totalmente consumido.
Justo elegí la película más depresiva de la historia para ver un sábado a la noche antes de salir, pero bueno, por el cine lo que sea.
Me encantó la dirección, con un estilo medio de video casero que encaja muy bien con el estilo artístico de Meredith; muy original. Y Adrien Brody, genial como siempre, el tipo es la cabra en todo lo que no sea dar discursos.

Primera película que veo desde el 2004 mas o menos, ver Attack on Titan me tiene totalmente consumido.
Justo elegí la película más depresiva de la historia para ver un sábado a la noche antes de salir, pero bueno, por el cine lo que sea.
Me encantó la dirección, con un estilo medio de video casero que encaja muy bien con el estilo artístico de Meredith; muy original. Y Adrien Brody, genial como siempre, el tipo es la cabra en todo lo que no sea dar discursos.

Quell'abbraccio finale: 🍒🔝🎂

Quell'abbraccio finale: 🍒🔝🎂

Shoutout to everyone that is overly nice to teachers

Shoutout to everyone that is overly nice to teachers

hayatin icinde cok gercekci bir senaryoya sahip andrien brodynin harika jest ve mimikleri ile canlandirdigi Henry karakteri bize gecmiste yasanmis travmalarin ustunden yillar gecmesine ragmen insan ustunde nasil bir etki biraktigini onu içten ice yedigini ve sessizlestirdigini gösteriyor
ozellikle herkes ebeveyn olmamali ebeveyn olmak icin bir teste tabi tutulmali dedigi kısma kesinlikle katiliyorum ebeveynlerin hic dusunmeden anlik kararlar ile yaptıkları cocuklari üzerinde buyuk ve derin yaralar acabilirler ki zaten bunun bircok ornegini görüyoruz
film genel olarak karanlik ve bogucu bir havada ilerliyor ama son sahnede erica ile tekrar buluştuğu zaman birazda olsa o karanlik hava dengelenmis gibi hissetttim
ya bilmiyorum ben mi izledigim her filmden etkileniyorum ama oyle bir konusu vardiki bayildim harika birseydi keske daha onceden izleseydim
spoiler pek sayılmaz ama ne olur ne olmaz isaretleyeyim🙏

hayatin icinde cok gercekci bir senaryoya sahip andrien brodynin harika jest ve mimikleri ile canlandirdigi Henry karakteri bize gecmiste yasanmis travmalarin ustunden yillar gecmesine ragmen insan ustunde nasil bir etki biraktigini onu içten ice yedigini ve sessizlestirdigini gösteriyor
ozellikle herkes ebeveyn olmamali ebeveyn olmak icin bir teste tabi tutulmali dedigi kısma kesinlikle katiliyorum ebeveynlerin hic dusunmeden anlik kararlar ile yaptıkları cocuklari üzerinde buyuk ve derin yaralar acabilirler ki zaten bunun bircok ornegini görüyoruz
film genel olarak karanlik ve bogucu bir havada ilerliyor ama son sahnede erica ile tekrar buluştuğu zaman birazda olsa o karanlik hava dengelenmis gibi hissetttim
ya bilmiyorum ben mi izledigim her filmden etkileniyorum ama oyle bir konusu vardiki bayildim harika birseydi keske daha onceden izleseydim
spoiler pek sayılmaz ama ne olur ne olmaz isaretleyeyim🙏

Production was mediocre at best they obviously tried to make more realistic but it feels more like a lack of polish than a stylistic choice.
They brought more storylines than they tended to finish. Characters got developed off screen. They either deleted lot of scenes or wanted to leave it to viewers imagination. Either way I didn’t like it.
Henry being absolutely terrified to be like his grandfather and also sniffing Erica’s bracelet was very suspicious for me.

Production was mediocre at best they obviously tried to make more realistic but it feels more like a lack of polish than a stylistic choice.
They brought more storylines than they tended to finish. Characters got developed off screen. They either deleted lot of scenes or wanted to leave it to viewers imagination. Either way I didn’t like it.
Henry being absolutely terrified to be like his grandfather and also sniffing Erica’s bracelet was very suspicious for me.