Tamamilə duyğusal davranacam.
(İlk öncə 12 bölüm + 2 xüsusi bölüm izlənilməlidir, sonra film – bu ardıcıllıqla baxılmalıdır.)
Həyatımda izləmiş olduğum və qəlbimi bu qədər isidən, üzümdə dayanmadan gülümsəmə yaradan çox az show olub. İndi isə bu hekayə həmin siyahının başında gəlir. Duyğularımın dibinə qədər enən, içimi yumşaldan bir təcrübə oldu.
Tam anlamıyla “comfort show” – özümü pis hiss etdiyim hər an dönüb yenidən izləyə biləcəyim bir liman kimi…
Kurosawa…
Bu qədər düşüncəli, şəfqətli, səssizcə sevən və qarşılıq gözləmədən yanında olan bir insan obrazı bu qədər real hiss etdirilə bilərdi? Sevgi dediyimiz hissin saf və tərtəmiz halını xatırlatdı mənə.
Green flag? Xeyr. Green forest! 🍃
Bir insanı 7 il boyunca səssizcə sevmək, qorumaq və sadəcə xoşbəxt olmasını arzulamaq... bu, əslində çoxdan unutduğumuz sevginin özü deyilmi?
Ps. İlk dəfə bir yapon filmini ing sub ilə izlədim.
Tamamilə duyğusal davranacam.
(İlk öncə 12 bölüm + 2 xüsusi bölüm izlənilməlidir, sonra film – bu ardıcıllıqla baxılmalıdır.)
Həyatımda izləmiş olduğum və qəlbimi bu qədər isidən, üzümdə dayanmadan gülümsəmə yaradan çox az show olub. İndi isə bu hekayə həmin siyahının başında gəlir. Duyğularımın dibinə qədər enən, içimi yumşaldan bir təcrübə oldu.
Tam anlamıyla “comfort show” – özümü pis hiss etdiyim hər an dönüb yenidən izləyə biləcəyim bir liman kimi…
Kurosawa…
Bu qədər düşüncəli, şəfqətli, səssizcə sevən və qarşılıq gözləmədən yanında olan bir insan obrazı bu qədər real hiss etdirilə bilərdi? Sevgi dediyimiz hissin saf və tərtəmiz halını xatırlatdı mənə.
Green flag? Xeyr. Green forest! 🍃
Bir insanı 7 il boyunca səssizcə sevmək, qorumaq və sadəcə xoşbəxt olmasını arzulamaq... bu, əslində çoxdan unutduğumuz sevginin özü deyilmi?
Ps. İlk dəfə bir yapon filmini ing sub ilə izlədim.
