I like that I never understand anything when a Żuławski film starts, and I like even more that the further it goes on, the less I understand it

The first film in a long relationship, both romantic and professional, between Andrzej Żuławski and Sophie Marceau. For Marceau, it was a significant leap from comedies to such a demanding and unhinged role, typical of Żuławski's characters; but Marceau undoubtedly delivers a powerful performance and is the best part of the film.…

I like that I never understand anything when a Żuławski film starts, and I like even more that the further it goes on, the less I understand it

The first film in a long relationship, both romantic and professional, between Andrzej Żuławski and Sophie Marceau. For Marceau, it was a significant leap from comedies to such a demanding and unhinged role, typical of Żuławski's characters; but Marceau undoubtedly delivers a powerful performance and is the best part of the film.…

I’m truly in awe of Żuławski‘s work, like, it’s not even funny anymore. I do think though that this is a movie that needs to be thought about and digested. I’m not quite ready to write about it just yet, but I just wanted to say that I loved it.

I’m truly in awe of Żuławski‘s work, like, it’s not even funny anymore. I do think though that this is a movie that needs to be thought about and digested. I’m not quite ready to write about it just yet, but I just wanted to say that I loved it.

The world is better with a Żuławskian film interpretation of Doestoevsky. I liked very little of this, but also very open to the argument this is genius. There's just so much packed here. Probably needs two or three watches, even, to actually start properly understanding. I want to know what message or theme Żuławski was shouting about. The spirit of The Idiot seem a conduit for some other end goal. I'd like to know what that was. This film is like a splotch painting, each iteration of chaos and spontaneity begging for deconstruction and analysis. And yet it all feels so futile.

The world is better with a Żuławskian film interpretation of Doestoevsky. I liked very little of this, but also very open to the argument this is genius. There's just so much packed here. Probably needs two or three watches, even, to actually start properly understanding. I want to know what message or theme Żuławski was shouting about. The spirit of The Idiot seem a conduit for some other end goal. I'd like to know what that was. This film is like a splotch painting, each iteration of chaos and spontaneity begging for deconstruction and analysis. And yet it all feels so futile.

liked this!! could’ve been a lot better if the women weren’t all characterised as COMPLETELY male-dependent sex objects and had a tad more going for them but like other than that

liked this!! could’ve been a lot better if the women weren’t all characterised as COMPLETELY male-dependent sex objects and had a tad more going for them but like other than that

Heel vreemd. Iedereen schreeuwt en gedraagt zich raar sans l'usage de drogues. Mooie beelden van een verlaten Parijs (zo lijkt het), met architectuur varierend van de tijd van het Belle Époque tot het postmodernisme. Schuwt veel dingen niet. Zulawski en Marceau, zozo. Beautiful cinematography. O ja, die trein waar ze inzitten is ook heel mooi met dat glaswerk, apotheose van treinintérieur.

Sinds het antwoord van de maker van Copyrette (een van Sallie Harmsens shorts) over zijn idee erachter, sterkt dat alleen maar mijn impressie van "verhandelbaarheid". Zoveel goede ideeën die ontdekt moeten worden, terwijl je ze er meteen kan bijhangen als iets moois. Zo kan een film heel slecht zijn, het idee en de persoonlijke inspiratie kan het alleen maar wonderbaarlijker maken. Niet waar? Dat zeg ik puur uit het standpunt waar alles en iedereen dezelfde aandacht verdient. Maar pretentieus enzo, blabla. Meer kan ik er niet tegen inbrengen... Algoeds.

Heel vreemd. Iedereen schreeuwt en gedraagt zich raar sans l'usage de drogues. Mooie beelden van een verlaten Parijs (zo lijkt het), met architectuur varierend van de tijd van het Belle Époque tot het postmodernisme. Schuwt veel dingen niet. Zulawski en Marceau, zozo. Beautiful cinematography. O ja, die trein waar ze inzitten is ook heel mooi met dat glaswerk, apotheose van treinintérieur.

Sinds het antwoord van de maker van Copyrette (een van Sallie Harmsens shorts) over zijn idee erachter, sterkt dat alleen maar mijn impressie van "verhandelbaarheid". Zoveel goede ideeën die ontdekt moeten worden, terwijl je ze er meteen kan bijhangen als iets moois. Zo kan een film heel slecht zijn, het idee en de persoonlijke inspiratie kan het alleen maar wonderbaarlijker maken. Niet waar? Dat zeg ik puur uit het standpunt waar alles en iedereen dezelfde aandacht verdient. Maar pretentieus enzo, blabla. Meer kan ik er niet tegen inbrengen... Algoeds.