Πολύ ψυχοπλακωτικο όπως και το βιβλίο, αλλά αυτό επιτηδευμένα ακόμα περισσότερο. Βγάζει μια μιζέρια, που δεν σε κάνει να μπαίνεις πιο βαθιά μέσα, αλλά το κάνει να φαίνεται πιο κωμικό, με την τόση προσπάθεια να σε πείσει. Overhyped πάντως και με μηδενικό στοιχείο έκπληξης, άμα γνωρίζεις τι γίνεται από το διήγημα. Πολύ δειλή ταινία, με περιττές προσθήκες χαρακτήρων (αντρών) και καταστάσεων, σαν να μην έχει αντιληφθεί η σκηνοθέτης, τον τρόπο με τον οποίο ο Παπαδιαμάντης το είχε οραματιστεί.

Πολύ ψυχοπλακωτικο όπως και το βιβλίο, αλλά αυτό επιτηδευμένα ακόμα περισσότερο. Βγάζει μια μιζέρια, που δεν σε κάνει να μπαίνεις πιο βαθιά μέσα, αλλά το κάνει να φαίνεται πιο κωμικό, με την τόση προσπάθεια να σε πείσει. Overhyped πάντως και με μηδενικό στοιχείο έκπληξης, άμα γνωρίζεις τι γίνεται από το διήγημα. Πολύ δειλή ταινία, με περιττές προσθήκες χαρακτήρων (αντρών) και καταστάσεων, σαν να μην έχει αντιληφθεί η σκηνοθέτης, τον τρόπο με τον οποίο ο Παπαδιαμάντης το είχε οραματιστεί.

Boring ass movie

Boring ass movie

Πραγματικό αριστούργημα το οποίο δείχνει την τραγικότητα της ζωής μιας γυναίκας κάτι που ακόμα δεν έχει αλλάξει σε πολλές χώρες , πόλεις … ελπίζω πραγματικά να γίνει μήνυμα αυτή η ταινία ή ακόμα καλύτερα το βιβλίο του Παπαδιαμάντη γιατί ήταν ένας άνθρωπος πολύ μπροστά από την εποχή στην οποία ήταν γεμάτη προκαταλήψεις και ιδανικά γεμάτα αίμα δίχως δικαιώματα για το γυναικείο φύλο . Αυτή η ταινία παρόλο που μπορεί να μην έφτασε στο βιβλίο , κάτι που δεν είναι παράξενο . Αγκάλιασε τον θεατή με έναν άλλο εξωπραγματικό τρόπο και τον καθηλώνει μέχρι το τέλος , δείχνοντας παραστατικά αυτές τις φρικτές ζωές διαφόρων γυναικών που δείχνουν ουσιαστικά το 99% της ζωής μια γυναίκας τότε και κάτι που δεν απέχει από σήμερα και δεν έχει σταματήσει ακόμα .
Ελπίζω με αυτή την ταινία ο καθένας να παίρνει ένα μήνυμα !

Πραγματικό αριστούργημα το οποίο δείχνει την τραγικότητα της ζωής μιας γυναίκας κάτι που ακόμα δεν έχει αλλάξει σε πολλές χώρες , πόλεις … ελπίζω πραγματικά να γίνει μήνυμα αυτή η ταινία ή ακόμα καλύτερα το βιβλίο του Παπαδιαμάντη γιατί ήταν ένας άνθρωπος πολύ μπροστά από την εποχή στην οποία ήταν γεμάτη προκαταλήψεις και ιδανικά γεμάτα αίμα δίχως δικαιώματα για το γυναικείο φύλο . Αυτή η ταινία παρόλο που μπορεί να μην έφτασε στο βιβλίο , κάτι που δεν είναι παράξενο . Αγκάλιασε τον θεατή με έναν άλλο εξωπραγματικό τρόπο και τον καθηλώνει μέχρι το τέλος , δείχνοντας παραστατικά αυτές τις φρικτές ζωές διαφόρων γυναικών που δείχνουν ουσιαστικά το 99% της ζωής μια γυναίκας τότε και κάτι που δεν απέχει από σήμερα και δεν έχει σταματήσει ακόμα .
Ελπίζω με αυτή την ταινία ο καθένας να παίρνει ένα μήνυμα !

Πήγα στην εν λόγω ταινία με αρκετές προσδοκίες οι οποίες όχι μόνο ικανοποιήθηκαν αλλά ,αισθάνομαι, πώς υπερέβησαν και καθετί που περίμενα να λάβω προσφέροντας μου μια πολύ όμορφη,συγκινητική αλλά και αξέχαστη εμπειρία.
(Να σημειωθεί πως δεν έχω διαβάσει το μυθιστόρημα οπότε θα το εξετάσω ως κάτι το αυτοτελές στερούμενος το όποιο σημείο αναφοράς)
Οι ερμηνείες ,κυρίως, της Καραμπέτη και της Πρωτόπαπα (προφανώς και των υπολοίπων ηθοποιών) ήταν καταπληκτικές και σου δημιούργησαν τη πεποίθηση ότι όχι απλά υποδύονται αλλά βιώνουν συνάμα και τους ρόλους τους (κάτι που εν μέρει ισχύει,η καταπίεση ήταν,είναι και μάλλον θα συνεχίσει να είναι αναπόσπαστο κομμάτι της γυναικείας καθημερινότητας) οι οποίοι ενσαρκώθηκαν και από ένα σενάριο βαρύ και συγκινητικό.
Από εκεί και έπειτα , το cinematography ήταν σίγουρα από τα πράγματα που με κέρδισαν ενώ η πλοκή από την αρχή έως και τη μέση είχε μια ροή σωστή και δομικά στέρεα και ελκυστική.
Ο μόνος λόγος που δε θα έβαζα καλύτερη κριτική είναι πως από τη μέση και ουσιαστικά λίγο πριν το τέλος κατά τη διαφυγή της Χαδούλας, ένιωσα και εντόπισα κάπως μια ρήξη στην, κατά τα άλλα συνεχή, ροή της ταινίας , θα προτιμούσα ο χρόνος αυτός που θεωρώ ότι δεν αξιοποιήθηκε ιδιαίτερα παραγωγικά να αφιερωθεί ίσως σε μια βαθύτερη ματιά στη παιδική/εφηβική ηλικία της πρωταγωνίστριας για να καταφέρουμε και εμείς ως θεατές να «ταυτιστούμε» και να καταλάβουμε το τραύμα λίγο πιο έντονα το οποίο παρεμπιπτόντως θα συντελούσε και πολύ ευεργετικά στη τελική κορύφωση.
Μια κορύφωση η οποία ωστόσο δεν είχε να ζηλέψει και πολλά,ήταν ήδη ισχυρή και βαριά συναισθηματική,απλά κάπως αισθάνθηκα μια κάποια κοιλιά λίγο πριν το τέλος.
Επίσης σαν να μην έφταναν όλα τα προαναφερθέντα ,ήρθε να κλείσει το όλο αριστούργημα και με το συγκλονιστικό κειμενακι/στατιστικό στο τέλος που σε προσγειώνε τόσο βίαια μα τόσο ρεαλιστικά στην πραγματικότητα του τότε.(Γιατί θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί πως όσο βαρύ και αν είναι το μυθιστόρημα ή η ταινία αντίστοιχα , εξακολουθεί να είναι κάτι το φανταστικό)
Συνοψίζοντας ήταν κάτι το καθηλωτικο για εμένα και θα έχει μια ξεχωριστή θέση στη καρδιά μου.❣️

«Χάιδεψέ με, φίλησέ με, δε μ’ αγαπάς;»

Πήγα στην εν λόγω ταινία με αρκετές προσδοκίες οι οποίες όχι μόνο ικανοποιήθηκαν αλλά ,αισθάνομαι, πώς υπερέβησαν και καθετί που περίμενα να λάβω προσφέροντας μου μια πολύ όμορφη,συγκινητική αλλά και αξέχαστη εμπειρία.
(Να σημειωθεί πως δεν έχω διαβάσει το μυθιστόρημα οπότε θα το εξετάσω ως κάτι το αυτοτελές στερούμενος το όποιο σημείο αναφοράς)
Οι ερμηνείες ,κυρίως, της Καραμπέτη και της Πρωτόπαπα (προφανώς και των υπολοίπων ηθοποιών) ήταν καταπληκτικές και σου δημιούργησαν τη πεποίθηση ότι όχι απλά υποδύονται αλλά βιώνουν συνάμα και τους ρόλους τους (κάτι που εν μέρει ισχύει,η καταπίεση ήταν,είναι και μάλλον θα συνεχίσει να είναι αναπόσπαστο κομμάτι της γυναικείας καθημερινότητας) οι οποίοι ενσαρκώθηκαν και από ένα σενάριο βαρύ και συγκινητικό.
Από εκεί και έπειτα , το cinematography ήταν σίγουρα από τα πράγματα που με κέρδισαν ενώ η πλοκή από την αρχή έως και τη μέση είχε μια ροή σωστή και δομικά στέρεα και ελκυστική.
Ο μόνος λόγος που δε θα έβαζα καλύτερη κριτική είναι πως από τη μέση και ουσιαστικά λίγο πριν το τέλος κατά τη διαφυγή της Χαδούλας, ένιωσα και εντόπισα κάπως μια ρήξη στην, κατά τα άλλα συνεχή, ροή της ταινίας , θα προτιμούσα ο χρόνος αυτός που θεωρώ ότι δεν αξιοποιήθηκε ιδιαίτερα παραγωγικά να αφιερωθεί ίσως σε μια βαθύτερη ματιά στη παιδική/εφηβική ηλικία της πρωταγωνίστριας για να καταφέρουμε και εμείς ως θεατές να «ταυτιστούμε» και να καταλάβουμε το τραύμα λίγο πιο έντονα το οποίο παρεμπιπτόντως θα συντελούσε και πολύ ευεργετικά στη τελική κορύφωση.
Μια κορύφωση η οποία ωστόσο δεν είχε να ζηλέψει και πολλά,ήταν ήδη ισχυρή και βαριά συναισθηματική,απλά κάπως αισθάνθηκα μια κάποια κοιλιά λίγο πριν το τέλος.
Επίσης σαν να μην έφταναν όλα τα προαναφερθέντα ,ήρθε να κλείσει το όλο αριστούργημα και με το συγκλονιστικό κειμενακι/στατιστικό στο τέλος που σε προσγειώνε τόσο βίαια μα τόσο ρεαλιστικά στην πραγματικότητα του τότε.(Γιατί θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί πως όσο βαρύ και αν είναι το μυθιστόρημα ή η ταινία αντίστοιχα , εξακολουθεί να είναι κάτι το φανταστικό)
Συνοψίζοντας ήταν κάτι το καθηλωτικο για εμένα και θα έχει μια ξεχωριστή θέση στη καρδιά μου.❣️

«Χάιδεψέ με, φίλησέ με, δε μ’ αγαπάς;»

Σίγουρα μια από της μεγαλύτερες ανατροπές σε Ελληνική ταινία εάν τολμήσουμε και την συγκρίνουμε με την ομότιτλη ταινία του 1974.Αρκετά ικανοποιητική και σίγουρα άξιζε την προβολή της ως ταινία.

Από οπτικοακουστική άποψη η ταινία δεν ήταν και εντελώς εντυπωσιακή τουλαχισ5για αυτό που περίμενα...Η κινηματογραφία της ήταν σίγουρα ικανοποιητική, σίγουρα υπερβολικά καλή θα έλεγα για τα δεδομένα της Ελλάδας.Η επιλογή των περιβάλλοντων και των τοπίων που διαδραματίστηκε η ταινία ήταν υπερβολικά καλή και το σάουντρακ της δεν απέτυχε να με εκπλήξει.

Το κάστινγκ της ταινίας ήταν θεαματικό με ηθοποιούς παράδειγμα όπως Καρυοφυλλιά Καραμπέτη , οποία αναμφίβολα έδωσε τον καλύτερο εαυτό της με την φανταστική της ηθοποιία. Το ίδιο ισχύει και για το υπόλοιπο επιτελείο των ηθοποιών που συμμετείχαν σε όλη την ταινία.

Πάρα το γεγονός ότι η ταινία είναι διασκευή από ένα από τα πιο γνωστά βιβλία του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη η πλοκή της ως ταινία δεν ήταν απογοητευτική χωρίς καμία αμφιβολία.Το σενάριο της ήταν ικανοποιητικά δομημένο με αρκετές πτυχές της ιστορίας που άξιζαν να αναφερθούν και να παρουσιαστούν αναμφίβολα.

Με ένα αρκετά δυνατό,ικανοποιητικό και κάπως απότομο θα έλεγα τέλος η ταινία ήταν μια σκέτη απόλαυση, χάρηκα που την είδα στο σινεμά παρά το γεγονός ότι με κούρασε σε ορισμένες φάσεις... ήταν ένα από τα δυνατά της ελαττώματα βέβαια.

Συνοψίζοντας, "Η φόνισσα" είναι αναμφίβολα ένα ωραίο και τίμιο παράδειγμα του ελληνικού κινηματογράφου μέσω του οποίου γίνεται αντιληπτό και δυνατό να φανεί πως ο ελληνικός κινηματογράφος ακόμη έχει αρκετές ελπίδες, αρκεί να υπάρχει η σωστή παραγωγή και τα κατάλληλα μέσα για μια τέτοια ταινία.Αξιζει σίγουρα κάποιος η κάποια να την δει και να την απολαύσει έστω και για τις ερμηνείες των ηθοποιών. Δείτε την άμα βρείτε την ευκαιρία αξίζει τον χρόνο σας.

Βαθμολογία(σύμφωνα με τα κριτήρια που βρίσκονται στο tags section):8.3/10

Σίγουρα μια από της μεγαλύτερες ανατροπές σε Ελληνική ταινία εάν τολμήσουμε και την συγκρίνουμε με την ομότιτλη ταινία του 1974.Αρκετά ικανοποιητική και σίγουρα άξιζε την προβολή της ως ταινία.

Από οπτικοακουστική άποψη η ταινία δεν ήταν και εντελώς εντυπωσιακή τουλαχισ5για αυτό που περίμενα...Η κινηματογραφία της ήταν σίγουρα ικανοποιητική, σίγουρα υπερβολικά καλή θα έλεγα για τα δεδομένα της Ελλάδας.Η επιλογή των περιβάλλοντων και των τοπίων που διαδραματίστηκε η ταινία ήταν υπερβολικά καλή και το σάουντρακ της δεν απέτυχε να με εκπλήξει.

Το κάστινγκ της ταινίας ήταν θεαματικό με ηθοποιούς παράδειγμα όπως Καρυοφυλλιά Καραμπέτη , οποία αναμφίβολα έδωσε τον καλύτερο εαυτό της με την φανταστική της ηθοποιία. Το ίδιο ισχύει και για το υπόλοιπο επιτελείο των ηθοποιών που συμμετείχαν σε όλη την ταινία.

Πάρα το γεγονός ότι η ταινία είναι διασκευή από ένα από τα πιο γνωστά βιβλία του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη η πλοκή της ως ταινία δεν ήταν απογοητευτική χωρίς καμία αμφιβολία.Το σενάριο της ήταν ικανοποιητικά δομημένο με αρκετές πτυχές της ιστορίας που άξιζαν να αναφερθούν και να παρουσιαστούν αναμφίβολα.

Με ένα αρκετά δυνατό,ικανοποιητικό και κάπως απότομο θα έλεγα τέλος η ταινία ήταν μια σκέτη απόλαυση, χάρηκα που την είδα στο σινεμά παρά το γεγονός ότι με κούρασε σε ορισμένες φάσεις... ήταν ένα από τα δυνατά της ελαττώματα βέβαια.

Συνοψίζοντας, "Η φόνισσα" είναι αναμφίβολα ένα ωραίο και τίμιο παράδειγμα του ελληνικού κινηματογράφου μέσω του οποίου γίνεται αντιληπτό και δυνατό να φανεί πως ο ελληνικός κινηματογράφος ακόμη έχει αρκετές ελπίδες, αρκεί να υπάρχει η σωστή παραγωγή και τα κατάλληλα μέσα για μια τέτοια ταινία.Αξιζει σίγουρα κάποιος η κάποια να την δει και να την απολαύσει έστω και για τις ερμηνείες των ηθοποιών. Δείτε την άμα βρείτε την ευκαιρία αξίζει τον χρόνο σας.

Βαθμολογία(σύμφωνα με τα κριτήρια που βρίσκονται στο tags section):8.3/10