kaç türlü girilirdi anılardan içeri bilemedim hiç ama iki kere girdim ben bu filmden içeri. ikisi de okuldaydı, ikisi de d bloktaydı. birincisi vcd224'te, ikincisi aktivizmde. ilkinde canımı yaktığı kadar yakmadı bu sefer nedendir bilmem. ama aynı vulnerable his hep içimde. film sonrası sinema a'da yerde oluşturduğumuz çemberin hissi de kalsın isterim hep. bu dönem çarşamba- cuma arası hayatımın gündüz kısımları sinema a'dan b'ye mekik dokuyarak geçiyor. bağdaş kurmak da bir aidiyet biçimidir nihayetinde.
kaç türlü girilirdi anılardan içeri bilemedim hiç ama iki kere girdim ben bu filmden içeri. ikisi de okuldaydı, ikisi de d bloktaydı. birincisi vcd224'te, ikincisi aktivizmde. ilkinde canımı yaktığı kadar yakmadı bu sefer nedendir bilmem. ama aynı vulnerable his hep içimde. film sonrası sinema a'da yerde oluşturduğumuz çemberin hissi de kalsın isterim hep. bu dönem çarşamba- cuma arası hayatımın gündüz kısımları sinema a'dan b'ye mekik dokuyarak geçiyor. bağdaş kurmak da bir aidiyet biçimidir nihayetinde.
