ეს ის ფილმია, რომელიც ბევრ რამეს ეხება, თუმცა ჩემთვის ყველაზე საინტერესოა თვითმკვლელი ძმის - პიპოს შემთხვევა.
მაინც რატომ იკლავს თავს პიპო?  
   ეს ის შემთხვევაა, როცა ადამიანს იდეები ეწურება და ვეღარ ფიქრობს თუ როგორ შეიძლება გაექცეს  ტანჯვას, კოშმარს. 
საბოლოოდ კი რჩება ერთადერთი იდეა, რომ სახლი, ოჯახი, ბევრი ბავშვები ამ ყველაფერს გამოასწორებს, მაგრამ როცა ასე არ ხდება, აქ იწყება ყველაზე დიდი იმედგაცრუება  და გაანალიზება იმისა, რომ  ვერანაირი გზით ვერ გაექცევი ტანჯვას, რომელსაც საბოლოოდ სუიციდამდე მიყავხარ. 
 დატოვებულ წერილში ის წერს, რომ მისი ყოფნა თუ არ ყოფნა არანაირ განსხვავებას არ შეიცავს  და რომ სიყვარულიც არ აღმოჩნდა ის, რასაც ის იმედოვნებდა. 
 ჯერ კიდევ იყო მინიშნება მის პასუხში, რომელიც დედას გასცა, როცა მან საჭმელებს შორის არჩევნის გაკეთება სთხოვა,  პიპომ კი უპასუხა: “ეს არაფერს ცვლის, დედა.”

ეს ის ფილმია, რომელიც ბევრ რამეს ეხება, თუმცა ჩემთვის ყველაზე საინტერესოა თვითმკვლელი ძმის - პიპოს შემთხვევა.
მაინც რატომ იკლავს თავს პიპო?  
   ეს ის შემთხვევაა, როცა ადამიანს იდეები ეწურება და ვეღარ ფიქრობს თუ როგორ შეიძლება გაექცეს  ტანჯვას, კოშმარს. 
საბოლოოდ კი რჩება ერთადერთი იდეა, რომ სახლი, ოჯახი, ბევრი ბავშვები ამ ყველაფერს გამოასწორებს, მაგრამ როცა ასე არ ხდება, აქ იწყება ყველაზე დიდი იმედგაცრუება  და გაანალიზება იმისა, რომ  ვერანაირი გზით ვერ გაექცევი ტანჯვას, რომელსაც საბოლოოდ სუიციდამდე მიყავხარ. 
 დატოვებულ წერილში ის წერს, რომ მისი ყოფნა თუ არ ყოფნა არანაირ განსხვავებას არ შეიცავს  და რომ სიყვარულიც არ აღმოჩნდა ის, რასაც ის იმედოვნებდა. 
 ჯერ კიდევ იყო მინიშნება მის პასუხში, რომელიც დედას გასცა, როცა მან საჭმელებს შორის არჩევნის გაკეთება სთხოვა,  პიპომ კი უპასუხა: “ეს არაფერს ცვლის, დედა.”