mikako ichikawa olmasaydı ne yapardım bilmiyorum

dizi comfort medya açlığımı hiç beklemediğim kadar iyi bir şekilde giderdi, sıcacık oldum. üç çocukluk arkadaşının kafede otururken ki muhabbetlerini dinlemek çok güzel bir deneyimdi ve gerçekçi diyalog yazmanın ne kadar zor bir şey olduğunu göz önüne alınca bu tarafını gerçekten takdir ettim. ana karakterin bir otelde resepsiyon görevlisi olması ve iş arkadaşlarıyla olan etkileşimi, çocukluk arkadaşlarıyla olan didişmeli iğneleyici sohbetler, ortaokul arkadaşlarıyla uzun zaman sonra yeniden buluştuğunda eskilerin yad edilmesi her şey gerçekten bir biyografi filmi izliyormuşum gibi hayattan ve gerçekçiydi (bir iki detay hariç). 
ne kadar sıradan olursa olsun gündelik hayatımızda da yaşamaya değer çok fazla alışılagelmişin dışında şeyler var, sadece nereye bakacağımızı bilmemiz gerekiyor

mikako ichikawa olmasaydı ne yapardım bilmiyorum

dizi comfort medya açlığımı hiç beklemediğim kadar iyi bir şekilde giderdi, sıcacık oldum. üç çocukluk arkadaşının kafede otururken ki muhabbetlerini dinlemek çok güzel bir deneyimdi ve gerçekçi diyalog yazmanın ne kadar zor bir şey olduğunu göz önüne alınca bu tarafını gerçekten takdir ettim. ana karakterin bir otelde resepsiyon görevlisi olması ve iş arkadaşlarıyla olan etkileşimi, çocukluk arkadaşlarıyla olan didişmeli iğneleyici sohbetler, ortaokul arkadaşlarıyla uzun zaman sonra yeniden buluştuğunda eskilerin yad edilmesi her şey gerçekten bir biyografi filmi izliyormuşum gibi hayattan ve gerçekçiydi (bir iki detay hariç). 
ne kadar sıradan olursa olsun gündelik hayatımızda da yaşamaya değer çok fazla alışılagelmişin dışında şeyler var, sadece nereye bakacağımızı bilmemiz gerekiyor