Αγαπώ τον Τσαφούλια και τη δουλειά του, άλλα αυτή δεν ήταν μια από τις καλύτερες του. Σίγουρα είναι υπερεκτιμημένη, αν αναλογιστείς τις προηγούμενες του, παρ' ολ' αυτα είχε αρκετή πλάκα, διασκεδαστική σε σημεία, αλλά κράτησε παραπάνω από όσο έπρεπε και έπιασα τον εαυτό μου να βαριέται σε πολύ μεγαλύτερο μέρος από όσο θα ήθελα. Νομίζω αυτό που λείπει συνολικά σε αυτή τη σειρά και γενικά στα έργα του Τσαφούλια. Η ύπαρξη μιας αξιομνημόνευτης μουσικής υπόκρουσης. Πέρα από το ανελέητο γλείψιμο που γίνεται στον Τσαφούλιας, που όμως είναι δικαιολογημένο και κατανοητό, όντας ένας από τους καλύτερους σκηνοθέτες τις γενιάς του, πιστεύω πρέπει ο ίδιος να δουλέψει παραπάνω σε κάτι τέτοιες λεπτομέρειες και γενικά να προσθέσει πράγματα στη σκηνοθεσία του ώστε να μη βγαίνει μουντό το αποτέλεσμα.
Αγαπώ τον Τσαφούλια και τη δουλειά του, άλλα αυτή δεν ήταν μια από τις καλύτερες του. Σίγουρα είναι υπερεκτιμημένη, αν αναλογιστείς τις προηγούμενες του, παρ' ολ' αυτα είχε αρκετή πλάκα, διασκεδαστική σε σημεία, αλλά κράτησε παραπάνω από όσο έπρεπε και έπιασα τον εαυτό μου να βαριέται σε πολύ μεγαλύτερο μέρος από όσο θα ήθελα. Νομίζω αυτό που λείπει συνολικά σε αυτή τη σειρά και γενικά στα έργα του Τσαφούλια. Η ύπαρξη μιας αξιομνημόνευτης μουσικής υπόκρουσης. Πέρα από το ανελέητο γλείψιμο που γίνεται στον Τσαφούλιας, που όμως είναι δικαιολογημένο και κατανοητό, όντας ένας από τους καλύτερους σκηνοθέτες τις γενιάς του, πιστεύω πρέπει ο ίδιος να δουλέψει παραπάνω σε κάτι τέτοιες λεπτομέρειες και γενικά να προσθέσει πράγματα στη σκηνοθεσία του ώστε να μη βγαίνει μουντό το αποτέλεσμα.
